اثربخشی هیپنوتراپی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی، تاب آوری، سلامت روان و اختلال خواب کادر درمان مواجه با بیماران مبتلا به کوید ۱۹: یک مطالعه نیمه تجربی

زمینه و هدف: با توجه به اثرات روانشناختی گسترده ناشی از شیوع کووید-۱۹ در جوامع، شواهد قوی وجود دارد که کادر درمان بیمارستان ها به واسطه شغل خود، مستعد بروز اختلالات روانشناختی متعدد همچون کاهش خودکارآمدی، تاب آوری، سلامت روان و بروز اختلال خواب هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی هیپنوتراپی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی، تاب آوری، سلامت روان و اختلال خواب کادر درمان مواجه با بیماران مبتلا به کووید-۱۹ بود. روش ها: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه است. نمونه مورد پژوهش تعداد ۳۰ نفر از کادر درمان درگیر مراقبت از بیماران مبتلا به کووید-۱۹ در بیمارستان شهید مدرس تهران بود که به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. جلسات هیپنوتراپی شناختی رفتاری به صورت فردی و در هشت جلسه ۱۲۰ دقیقه ای و یک جلسه در هفته برگزار شد. یافته ها: نتایج نشان داد هیپنوتراپی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی (۰۰۱/۰>P و ۱۵/۱۳ = F)، تاب آوری (۰۰۱/۰>P و ۵۹/۱۹ = F)، سلامت روان (۰۰۱/۰>P و ۳۵/۲۵ = F) و اختلال خواب (۰۰۱/۰>P و ۴۳/۹۸ = F) در کادر درمان مواجه با بیماران مبتلا به کووید-۱۹ اثرگذار بوده است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان از این روش برای درمان اختلالات کادر درمان در شرایط شیوع بیماری کووید-۱۹ استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

Coronavirus ، Cognitive Behavioral Hypnotherapy ، Self-Efficacy ، Resilience ، Mental Health ، Sleep Disorder ، کروناویروس ، هیپنوتراپی شناختی رفتاری ، خودکارآمدی ، تاب آوری ، سلامت روان ، اختلال خواب