مروری بر تجربیات بهداری سپاه در دوران دفاع مقدس :عملیات والفجر ۱۰
محل انتشار: مجله طب نظامی، دوره: 4، شماره: 2
سال انتشار: 1381
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 341
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MILIT-4-2_002
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1402
چکیده مقاله:
عملیات والفجر ۱۰ در محدوده بین ارتفاعات پشت جبهه و انتهای غربی بالامبو به وسعت ۱۲۰۰ کیلومتر مربع انجام شد. نبود جاده مواصلاتی ، کوهستانی بودن، سرمای هوا، بمباران شیمیایی و تصرف چندین شهر عراق از مشکلات و ویژگی های این عملیات بود. در این عملیات ۴ قرارگاه (فتح، قدس، کاظمین، بعثت) با تاسیس ۵ بیمارستان صحرایی (با ۲۹ اتاق عمل) و ۱۱ اورژانس (دارای ۲۲۰ تخت) و ۲ نقاهتگاه (با ۵۰۰۰ تخت) و ۴ ایستگاه مصدومین شیمیایی و ایستگاه هوانیروز توانستند چند هزار مجروح و مصدوم را تحت درمان قرار و به پشت جبهه انتقال بدهند. در این عملیات چند شهر مهم عراق مورد حمله شیمیایی قرار گرفت و هزاران تن از مردم شهر حلبچه مصدوم و تعداد بی شماری به شهادت رسیدند. عامل شیمیایی بکار رفته در این حمله گاز خردل، اعصاب و سیانور بود. امکانات امداد و انتقال در این عملیات در کل عبارت بوده است از ۸ بال گرد، ۵۱۵ مینی بوس و اتوبوس و ۵۱۰ آمبولانس. بیشترین گروه خونی مصرف شده AB+ / B+ بوده و بیش از ۱۴۰۰ واحد تزریق گردیده است. در حالیکه کمترین گروه خونی AB‑ بوده که بیش از ۲۰۰ واحد تزریق شده است. پرسنل درمانی شرکت کننده در این عملیات، ۶۱ % بهیار، ۲۴ % پرستار و ۱۲ % پزشک عمومی و ۲ % پیراپزشک و ۱ % متخصص بوده اند.
کلیدواژه ها: