بررسی تاثیر رایحه بهار نارنج بر شدت اضطراب مرحله اول زایمان

سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 268

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IJOGI-17-111_002

تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1402

چکیده مقاله:

مقدمه: شایع ترین واکنش روانی زنان در زمان زایمان، اضطراب است. یکی از روش های کاهش اضطراب، رایحه درمانی است که با استفاده از اسانس های خوشبو با برانگیختن سیستم بویایی باعث آرامش شده و به فرونشاندن اضطراب کمک می کند. بهار نارنج یکی از اسانس های مورد استفاده در رایحه درمانی است. مطالعه حاضر با هدف تاثیر رایحه بهار نارنج بر شدت اضطراب مرحله اول زایمان در زنان نخست زا انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال ۱۳۹۲ بر روی ۱۲۶ زن نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان ولی عصر شهرستان تویسرکان انجام شد. در گروه رایحه درمانی ۴ میلی لیتر عرق بهار نارنج و در گروه شاهد ۴ میلی لیتر نرمال سالین به گاز آغشته و به یقه لباس نمونه ها متصل شد و هر نیم ساعت تجویز رایحه و نرمال سالین تکرار شد. شدت اضطراب در بدو ورود به مطالعه و پس از انجام مداخله در دیلاتاسیون های ۴-۳ و ۸-۶ سانتی متری اندازه گیری شد. مقیاس اندازه گیری اضطراب پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۲۲) و آزمون های تی مستقل، من ویتنی، کای دو، کولموگروف - اسمیرنوف و تست دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد یافته ها: نمره اضطراب قبل از مداخله در گروه رایحه درمانی (۲۴۷/۱±۱۶/۵۵) و در گروه کنترل (۳۲۷/۱±۸۶/۶۱) بود که از نظر آماری معنا داری نبود(۴۰۳/۰=p). پس از مداخله، شدت اضطراب در گروه مداخله در دیلاتاسیون ۴-۳ سانتی متر ۲۱۶/۱±۳۲/۴۵ و در دیلاتاسیون ۸-۶ سانتی متری ۱۶۶۴/۱±۱۹/۴۳ بود که در مقایسه با گروه کنترل در دیلاتاسیون های ۴-۳ (۱۲۸/۱±۳۸/۵۶) و ۸-۶ سانتی متری (۵۸۴/۱±۳۲/۵۹) کاهش معنی داری داشت (۰۵/۰>p). نتیجه گیری: استفاده از بهار نارنج به شیوه رایحه درمانی، مداخله ای آسان، ارزان و غیر تهاجمی است که می تواند در کاهش اضطراب زایمان موثر باشد.

نویسندگان

معصومه نمازی

کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

صدیقه امیرعلی اکبری

مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

فراز مجاب

استاد گروه فارماکوگنوزی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

عاطفه طالبی

دانشجوی دکترای آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

حمید علوی مجد

دانشیار گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

شراره جان نثاری

مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.