بررسی میزان شیوع آنمی فقرآهن در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان قائم (عج)

مقدمه: کم خونی فقرآهن به معنای هموگلوبین کمتر از ۱۱ گرم بر دسی لیتر در سه ماهه اول و سوم و کمتر از ۵/۱۰ گرم بر دسی لیتر در سه ماهه دوم بارداری تعریف می شود. آنمی فقرآهن، شایع ترین علت کم خونی در زمان بارداری است و باعث عوارض مهمی در بارداری از قبیل وزن کم موقع تولد و زایمان زودرس و ... می شود.مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان شیوع آنمی فقرآهن در زنان باردار و بررسی ارتباط آن با برخی متغیرها انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی در سال ۱۳۸۹ بر روی ۶۰۰ زن باردار مراجعه کننده به درمانگاه صبح بیمارستان قائم (عج) انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای محقق ساخته بود که اطلاعات مورد نیاز شامل سن بارداری، تعداد حاملگی و زایمان، تعداد سقط جنین، سطح سواد و میزان درآمد خانوار در آن ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۱۶) انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در این مطالعه شیوع آنمی در واحدهای پژوهش ۲/۱۱% بود. در زنان باردار بین سن و آنمی (۰۰۱/۰≥p)، سن اولین بارداری و آنمی (۰۰۱/۰=p) و فاصله بین بارداری فعلی با بارداری قبلی و آنمی (۰۰۱/۰=p) ارتباط معنی داری مشاهده شد. همچنین بین سن جنین (۰۰۰۵/۰=p)، تعداد بارداری (۰۰۱/۰=p)، تعداد زایمان (۰۰۵/۰≤p)، سطح سواد (۰۰۰۱/۰≤p) و میزان درآمد (۰۰۰۱/۰≤p) و ابتلاء به آنمی ارتباط معنی داری وجود داشت. نتیجه گیری: افزایش تعداد بارداری و زایمان باعث افزایش شیوع فقرآهن می شود. با توجه به اینکه کمخونی فقرآهن عارضه ای قابل پیشگیری است، توجه خاص به برنامه هایی پیشگیری و تقویت سیاست های مراقبت های بهداشتی در دوران بارداری می تواند یکی از مهم ترین اولویت های بهداشتی در کشور باشد.

کلیدواژه ها:

بارداری ، پاریتی ، کم خونی فقرآهن ، گراویدیتی