بررسی دموگرافیک ۶۰۰ بیمار مبتلا به سرطان های دستگاه تناسلی زنانه در مشهد در سال های ۹۱-۱۳۶۴

مقدمه: نبود اطلاعات دقیق، کافی و قابل استناد مربوط به کشور خودمان در مورد بدیخیمی های دستگاه تناسلی زنانه محسوس می باشد، مطالعه حاضر با هدف بررسی مشخصات فردی ۶۰۰ بیمار مبتلا به سرطان های ژنیکولوژیک مراجعه کننده به کلینیک انکولوژی شهر مشهد با هدف تعیین فراوانی نسبی و میانگین سنی در انواع سرطان های ژنیکولوژیک در ایران در طی سه دهه اخیر انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی مقطعی با هدف بررسی بیماران مبتلا به سرطان های ژنیکولوژیک مراجعه کننده به کلینیک تخصصی انکولوژی رادیوتراپی مشهد انجام شد. داده های اپیدمیولوژیک از پرونده های بیماران مراجعه کننده به مرکز انکولوژی خصوصی بین سال های ۹۱-۱۳۶۴ با استفاده از چک لیست استخراج شدند. مدت زمان مطالعه به سه فاصله ۷۳-۱۳۷۴، ۸۳-۱۳۶۴ و ۹۱-۱۳۸۴ تقسیم شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۵/۱۱) و آزمون کای اسکوئر، کولموگروف-اسمیرنوف، کروسکال والیس و آنووا انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در مجموع ۵۷۹ بیمار مورد بررسی قرار گرفتند. به طور کلی فراوان ترین سرطان، سرویکس (۵/۴۳%) بود، فراوانی نسبی سرطان های زنان بین سه فاصله زمانی تفاوت معنی داری داشت (۰۰۱/۰>p). در دوره اول و دوم سرطان سرویکس و در دوره سوم، سرطان رحم شایع ترین فراوانی نسبی را داشتند. میانگین سنی بیماران در زمان تشخیص به طور کلی ۶/۱۴±۶۳/۴۸ سال بود که تفاوت معنی داری در بین انواع سرطان داشت (۰۰۱/۰>p) بیش ترین میانگین سن (۷/۱۰±۱/۵۶ سال) مربوط به سرطان واژن و کمترین میانگین سن (۰/۱۱± ۵/۲۸ سال) مربوط به سرطان تروفوبلاستیک بود. افزایش میانگین سنی در زمان تشخیص برای سرطان رحم (۰۲۶/۰=p) و سرطان تخمدان (۰۰۳/۰=p) از نظر آماری معنی دار بود. نتیجه گیری: سرطان سرویکس فراوان ترین سرطان در بیماران بود. بالاترین میانگین سنی مربوط به سرطان سرویکس و کمترین مربوط به سرطان تروفولاستیک تشخیص داده شد. میانگین سن در زمان تشخیص در طی سه دهه روندی صعودی داشت.

کلیدواژه ها:

ایران ، تخمدان ، تروفوبلاستیک ، رحم ، ژنیکولوژیک ، سرویکس ، مشهد ، نئوپلاسم ، واژن ، ولو