پورپورای ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیک حاملگی و پیامدهای بارداری بعدی: گزارش یک مورد
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 372
فایل این مقاله در 5 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-19-32_003
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1402
چکیده مقاله:
مقدمه: پورپورای ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیک (TTP) یک بیماری تهدید کننده حیات، با شیوع بالای ۵% در حاملگی می باشد که باعث ترومبوسیتوپنی می شود. از آنجا که حاملگی یک محرک شناخته شده TTP است، زنان باردار در معرض خطر عود هستند. تشخیص سریع و درمان بیماری قبل از هفته ۲۰ بارداری اهمیت دارد و با پیامدهای مثبت بارداری همراه است. در این مقاله زن بارداری با ابتلاء به TTP در حاملگی دوم و سوم معرفی می شود. این مطالعه با هدف معرفی بیمار، مروری بر جدیدترین بررسی های لازم و درمان بیماران TTP در حاملگی و نحوه کنترل و مشاوره های قبل از بارداری در بیماران دارای سابقه TTP انجام شد. معرفی بیمار: بیمار خانم ۲۸ ساله G۳p۱d۱ab۱ که حاملگی اول بیمار سقط ۶ هفته خود بخودی بوده و در حاملگی دوم در هفته ۲۸ بارداری با تشخیص سندرم HELLP و اکلامپسی سزارین شده است. بیمار بعد از عمل به دنبال مسجل شدن تشخیص TTP تحت پلاسمافرز قرار گرفته بود. در حاملگی فعلی در سن ۳۶ هفته بارداری با تشخیص اولیه HELLP سزارین شد و بعد از عمل با توجه به افت پلاکت و رویت شیستوسیت در لام خون محیطی و تشخیص TTP، پلاسمافرز روزانه تا زمان رسیدن پلاکت به بالای ۱۰۰ هزار انجام و بیمار با حال عمومی خوب ترخیص شد. نتیجه گیری: از آنجا که حاملگی یکی از مهم ترین عوامل محرک عود TTP است، پیگیری بیماران با سابقه TTP در بارداری بعدی و کنترل فاکتور ادامز ۱۳ و افتراق نوع مادرزادی و اکتسابی بیماری ضروری است و با شروع درمان خطر عود و عوارض مادری و جنینی بسیار کاهش می یابد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ملیحه امیریان
دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
نیره قمیان
دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
افروز آزاد
دستیار تخصصی گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
آسیه ملکی
دستیار تخصصی گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :