تاثیر مثبت توانمندی زنان بر فرزندآوری: تعداد فرزندان بیشتر در زنان شاغل

مقدمه: در سال های اخیر، کاهش باروری یک مساله اجتماعی بوده است. با توجه به نقش زنان در فرزندآوری، مطالعه حاضر با هدف مقایسه فرزندآوری در زنان شاغل و غیر شاغل مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی وابسته به دانشگاه شهید بهشتی و مراکز منتخب آموزش و پرورش تهران انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی - مقطعی در سال ۹۵-۱۳۹۴ بر روی ۲۶۷ زن شاغل در آموزش و پرورش و مراکز بهداشتی و بیمارستانی و ۲۷۳ زن خانه دار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۲۰) و آزمون های آماری تی تست، کای دو، من ویتنی، رگرسیون لوجستیک و پواسون انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: تعداد فرزند دوم در زنان شاغل بیشتر بود (۰۰۲/۰=p). شانس تمایل به فرزندآوری در زنان شاغل ۲ برابر زنان خانه دار بود (۰۰۸/۰=p). تمایل به داشتن فرزند پسر در زنان خانه دار بیشتر از زنان شاغل بود (۰۱۴/۰=p). بین سطوح تحصیلات و تعداد فرزندان زنان تفاوت آماری وجود نداشت (۳۶/۰=p). نتیجه گیری: اشتغال زنان تاثیر مثبتی بر فرزندآوری دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار باروری ، زن شاغل ، فرزندآوری ، فرزندان ایده آل ، جمعیت شناسی