مقدمه:
پرهاکلامپسی یک اختلال چند سیستمی با علت شناسی نامعلوم است که به نظر می رسد در درازمدت می تواند افراد مبتلا را در معرض خطر ابتلاء به بیماری های قلبی - عروقی قرار دهد. از سوی دیگر در مطالعات اخیر به افزایش ضخامت اینتیما مدیا شریان کاروتید (IMT) به عنوان ریسک فاکتوری مستقل، در پیش گویی زودرس ابتلاء به بیماری های آترواسکلروتیک قلبی عروقی اشاره شده است. با توجه به اختلال فونکسیون آندوتلیوم به عنوان مکانیسم پاتوژنتیک مشترک در روند تغییرات آترواسکلروتیک و پرهاکلامپسی، مطالعه حاضر با هدف مقایسه ضخامت اینتیما مدیا شریان کاروتید در زنان مبتلا به
پرهاکلامپسی و کنترل سالم انجام شد. روش کار: در این مطالعه مقطعی که در سال ۹۵-۱۳۹۴ انجام شد، ضخامت اینتیما مدیا عروق کاروتید مشترک با استفاده از سونوگرافی در ۳۰ زن باردار مبتلا به پرهاکلامپسی، ۳۰ زن باردار سالم با فشار خون طبیعی و ۳۰ زن سالم غیر باردار که از نظر سن و سن بارداری همسان بودند، اندازه گیری شد، سپس میانگین آن در بین سه گروه مورد مقایسه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۵/۱۱) و آزمون های کای اسکوئر، تست دقیق فیشر، کولموگروف- اسمیروف، آنووا و کروسکال والیس انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین
IMT شریان های کاروتید راست و چپ به ترتیب در گروه زنان باردار مبتلا به پره اکلامپسی (۰۵/۰±۷۸/۰ میلی متر و ۲۸/۰±۷۶/۰ میلی متر)، در زنان باردار سالم با فشار خون طبیعی (۰۱/۰±۵۲/۰ میلی متر و ۰۱/۰±۵۳/۰ میلی متر) و در زنان سالم غیر باردار (۰۱/۰±۵۴/۰ میلی متر و ۰۱/۰±۵۶/۰ میلی متر) بود که در گروه زنان باردار مبتلا به پره اکلامپسی تفاوت آماری معناداری با دو گروه دیگر وجود داشت (۰۰۱/۰>p). نتیجه گیری:
IMT به عنوان مارکری مهم و مستقل در پیش گویی زودرس بیماری های آترواسکلروتیک قلبی عروقی، در زنان مبتلا به
پرهاکلامپسی به طور بارزی بالاتر از دو گروه کنترل می باشد، از طرفی با توجه به ارتباط این فاکتور با خطر افزایش بیماریهای آترواسکلروتیک، منطقی است این زنان به عنوان گروه پرخطر بیماری های قلبی - عروقی در نظر گرفته شده و مورد بررسیهای غربالگری زودرس بیماریهای آترواسکلروتیک قلبی - عروقی قرار گیرند.