مروری بر روش های درمان اختلال یادگیری خاص: دیکته نویسی در پژوهش های آزمایشی داخلی

هدف مطالعه حاضر بررسی روش های درمان اختلال یادگیری خاص (دیکته) دانش آموزان در مطالعاتی که با روش تحقیق آزمایشی انجام گرفته است می باشد. منابع پژوهش در پایگاه های اطلاعاتی و اسناد علمی از سال ۶۴ تا ۹۴ (۳۰ سال) مورد جستجو قرار گرفتند. از این پایگاه ها ۷۰ پایان نامه و مقاله پژوهشی با روش آزمایشی پیدا شد. از این تعداد ۲۴ مورد هماهنگ باهدف تحقیق بود. روش های درمان، ویژگی های نمونه آماری (پایه، جنس، نمونه)، ابزارهای گردآوری اطلاعات، روش آماری و یافته ها هر یک از منابع موردبررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که روش های درمان استفاده شده را می توان در پنج دسته طبقه بندی کرد. این روش ها شامل (۱) فرایند و تکلیف، (۲) حسی و حرکتی، (۳) بازی های آموزشی، (۳) شناختی و رفتاری و (۵) چندرسانه ای می باشند. نتایج پژوهش های موردمطالعه نشان می دهد که همه روش های مداخله این پژوهش ها در کاهش و بهبود عملکرد املا دانش آموزان با ناتوانی های یادگیری املا موثر بوده است؛ و استفاده درست از این روش ها می تواند کمک زیادی در بهبود یادگیری املا داشته باشد؛ و انجام مطالعات بیشتر برای کمک به دانش آموزان، معلمان و والدین در کاهش مشکلات یادگیری ضروری است.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری خاص ، روش های درمان ، دیکته نویسی