دیدگاه اعضای هیات علمی در مورد راه کارهای موثر بر توانمندسازی ایشان و تدوین پرسشنامه ای ساختارمند

مقدمه: به منظور فهم فرایند توانمندسازی اعضای هیات علمی و افزایش ظرفیت دانشگاه در ایجاد جوی توانمند، بررسی راه کارها و عوامل تاثیرگذار بر توانمندی ایشان ضروری می نمود. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی این عوامل، انجام و از این رهگذر به تهیه پرسشنامه ای ساختارمند برای ارزیابی توانمندسازی هیات علمی یک دانشکده یا دانشگاه رهنمون خواهد شد. روش ها: در مطالعه ای توصیفی-تحلیلی با روش نمونه گیری در دسترس مبتنی بر هدف، دیدگاه ۵۳ عضو هیات علمی دانشگاه های علوم پزشکی شیراز و جهرم، بررسی شد. ابتدا، از طریق مستندات موجود و همچنین نظر خبرگان، لیست اولیه راه کارها تهیه و روا و سپس، پرسشنامه در مقیاس ۵ درجه ای لیکرت تدوین و پایا گردید(۸۵/۰=آلفای کرونباخ) و در اختیار افراد مورد پژوهش گذارده شد. از تحلیل عامل اکتشافی جهت تعیین ساختار زیربنایی پرسشنامه و برای ارزیابی کفایت تعداد نمونه و تناسب تحلیل برای شناسایی ساختار به ترتیب از شاخص KOM و آزمون بارتلت استفاده شد. برای محاسبه میانگین رتبه نظرات از نتیجه ی فرعی آزمون فریدمن استفاده گردید. نتایج: متغیرهای "مشارکت دهی در فعالیت ها"، "پاداش متناسب با پیشرفت کاری"، و "پاداش به نوآوری ها" با میانگین رتبه به ترتیب ۶۸/۱۷، ۷۹/۱۶ و ۴۲/۱۶، دارای بیشترین تاثیر و سیستم ارزشیابی عملکرد از طرف دانشجویان (میانگین رتبه: ۸۶/۹) و گروه آموزشی مرتبط (میانگین رتبه: ۷/۷) دارای کم ترین تاثیر بودند. نتایج تحلیل بارتلت و اندازه گیری مقدار شاخص KOM نشان داد که داده های موجود برای تحلیل مناسب هستند. ۹ عامل دارای مقدار ویژه بیش از یک شدند که در مجموع، ۵/۷۴% از کل واریانس متغیرها را تبیین کردند. نتیجه گیری: راه کارهای متعددی در توانمندی اعضای هیات علمی در محیط کار ضروری هستند که از آن جمله می توان دسترسی به فرصت ها، اطلاعات، حمایت و پشتیبانی و منابع را نام برد. انگیزش موثر به همراه احساس ارزشمندی و اثربخشی می تواند مسیر توانمندی را تسهیل کند؛ که در این زمینه مدیریتی کارآمد و مبتنی بر اصول دموکراتیک و مشارکت می تواند بسیار راه گشا باشد.

کلیدواژه ها:

Empowerment ، faculty members ، related factors ، structured questionnaire. ، توانمندسازی ، اعضای هیات علمی ، عوامل مرتبط ، پرسشنامه ساختارمند