گرامی داشت دم (اغتنام فرصت) در اندیشه خیام با نگاه تطبیقی به مولوی

سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 63

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ERFAN-5-18_001

تاریخ نمایه سازی: 26 مرداد 1402

چکیده مقاله:

گرامی­داشت­دم، یکی از بنیادهای اندیشه­ای و باورشناختی در ادبیات شادخوارانه و نیز ادب نهان­گرایانه(صوفیانه) پارسی­است که به شیوه­های گوناگون پیرامون آن در این دو سامانه ادبی سخن رفته است. خیام به عنوان نمونه برترین در ادبیات شادخوارنه که این مضمون را به گونه های مختلف در رباعیاتش پرورده است و ازسوی دیگر مولانا به عنوان سمبل ادبیات عرفان ایرانی که به نوعی خود را  (ابن الوقت) می خواند در اشعارش، از اغتنام دم سخن گفته است. ما دراین پژوهش برآنیم تا مضمون گرامی­داشت دم را در اندیشه این دو شاعر مورد بررسی قراربدهیم،چگونگی و کارکرد آن را در این دو سامانه ادبی بیان بداریم.

کلیدواژه ها:

Khayyam ، Mowlavi ، Commemoration of twinkle ، Mystical literature ، Joyous literature. ، خیام ، مولوی ، گرامی داشت دم ( اغتنام فرصت ) ، ادب شادخوارانه ، ادب نهان گرایانه (صوفیانه).