جلوه های راز در مثنوی معنوی
محل انتشار: مجله عرفانیات در ادب فارسی، دوره: 9، شماره: 37
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 129
فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ERFAN-9-37_006
تاریخ نمایه سازی: 26 مرداد 1402
چکیده مقاله:
مثنوی معنوی به عنوان یکی از کتب مهم عرفانی، جایگاه مهمی در تبیین هستی شناسی انسان دارد، آنگونه که با رازگشایی آن می توان به بسیاری از مفاهیم والای عرفانی و انسانی دست یافت. یکی از موضوعات مهم این اثر بزرگ، رازدانی و رازداری است. ژرفترین جای مثنوی هم جایی است که پای راز و رازداری در میان است. مولوی خود از رازدارانی است که راز را همچون بیضه ای در کلاهش مخفی کرده است و تلاش او برای نگفتن، خود، منجر به گفتن می شود. نگارنده سعی کرده است ضمن پرداختن به ارتباط راز با حیرت، یقین و زندگی پیامبران و اولیا، با ذکر شواهد متعدد از مثنوی معنوی، خطوط اصلی تفکر مولوی را تبیین نماید. مقاله، در سه بخش مقدمه در مورد راز، اصطلاح شناسی راز در مثنوی و جلوه های راز در مثنوی تنظیم شده است که در بخش سوم مقاله، به بررسی نی نامه، واقفان راز، لایقان راز، موانع افشای راز، عوامل افشای راز، نتایج رازدانی و افشای راز پرداخته شده است.
کلیدواژه ها:
Islamic Mysticism ، Molavai ، ManaviManavi ، Secret ، Secret-Knowing ، Unutterably ، Perplexity and Ignorance. ، عرفان اسلامی ، مولوی ، مثنوی معنوی ، راز ، راز دانی ، بیان ناپذیری ، حیرت و غفلت.
نویسندگان
سید محمود رضا غیبی
Islamic Azad university,Marand branch