ویژگی ها و روش های تاریخ نگاری در عصر ممالیک (۶۴۸ تا ۹۲۳ ه.ق.)
محل انتشار: دوفصلنامه پژوهشنامه امامیه، دوره: 9، شماره: 17
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 361
فایل این مقاله در 27 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMAMIYA-9-17_007
تاریخ نمایه سازی: 25 مرداد 1402
چکیده مقاله:
تاریخ نگاری اسلامی از قرن هفتم تا دهم هجری در غرب جهان اسلام با رونق و رشد فزاینده ای مواجه شد، به ویژه در ایام ممالیک، مصر شاهد دگرگونی های فرهنگی و آموزشی شگرفی بود. با مطالعه متون تاریخی محل توجه اندیشمندان علم تاریخ نگاری و مهاجرت مورخان از شرق که تجارب ارزنده ای داشته اند، و با انتقال مراکز آموزشی از بغداد به قاهره، و نیز بررسی های انجام شده بالندگی و افتخار بزرگی برای جهان اسلام رقم زدند و دومین مرحله طلایی را در فرهنگ و تمدن اسلامی به وجود آوردند. حال این پرسش مطرح است که: تاریخ نگاری در دوره ممالیک از چه ویژگی ها و روش هایی برخوردار بوده است؟ این پژوهش با تکیه بر منابع دست اول و نیز با مطالعات و تحقیقات به روش توصیفی تحلیلی، قصد دارد در غرب جهان اسلام چگونگی شکل گیری و تاثیر تاریخ تاریخ نگاری، ورود فقها به تاریخ نگاری، استفاده از گونه های منابع تاریخ نگاری، شرح حال نویسی، تلخیص، تتمه، ذیل، و مختصرنویسی را بر رشد و رونق تاریخ نگاری بررسی و تحلیل کند.
نویسندگان
امیر حسین شریفی
دانشجوی دکتری تاریخ و تمدن اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
ستار عودی
دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
رمضان رضاءی
استادیار گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :