تهدیدها و فرصت های آموزش مجازی
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 584
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ENEIMED04_010
تاریخ نمایه سازی: 25 مرداد 1402
چکیده مقاله:
امروزه به علت سرعت سریع تولید علم، انتقال اطلاعات از فردی به فرد دیگر به عنوان هدف آموزش کاری به روش سنتی کاربردی نمی باشد؛ بنابراین هدف آموزش به آموزش بازیابی این دانسته ها به فراخور حال هر فرد تغییر یافته است. آموزش مجازی نیز به عنوان شیوه نسبتا نوظهور به طور جد ی این هدف را دنبال می کند. هر چند این نوع آموزش و بهره وری از رسانه های مدرنی همچون اینترنت و رایانه فرصت های طلائی را برای افراد ایجاد کرده، اما وجود موانع و مشکلات در آن امکان ناپذیر است.با وجود آنکه آموزش های مجازی در دانشگاه ها در مقایسه با روش های سنتی مزایای قابل توجهی دارد اما تجربه اندک در زمینه فناوری و آموزش الکترونیکی، پشتیبانی نامناسب و خستگی فراگیر در حین دوره آموزش الکترونیکی از جمله موانعی است که دانشجویان بر آن ها تاکید دارند.آموزش مجازی (آموزش از راه دور یا در نوع خاص تر آن آموزش الکترونیکی) مزایای زیادی دارد: صرفه جویی در هزینه، امکان ارائه یادگیری فردی و منعطف، مدیریت بهینه زمان و عدم وابستگی به مکان، دوستی با محیط زیست و مهم تر از اینها جذب بخش خاموشی از فراگیران که به دلایل مختلف تمایلی به حضور در کلاس های حضوری ندارند. مزایای آموزش الکترونیکی به اینها محدود نمی شود ولی این تنها جنبه ماجرا نیست. آمارهای بدست آمده از تحلیل برترین و مشهورترین آموزش های آنلاین دنیا نشان می دهد که تنها ۵۰% فراگیران واقعا یک دوره را شروع می کنند و تنها ۵% آنها دوره را با موفقیت به پایان می رسانند. پس در کنار تمام پیشران ها و جذابیت هایی که آموزش الکترونیکی (ال ام اس) برای فراگیر به ارمغان می آورد، موانعی هم وجود دارد که باعث دلسردی و عدم تمایل او به استفاده از دوره های الکترونیکی می شود و یا تاثیر مورد انتظار را در یادگیری او نمی گذارد. عدم وجود دانش و مهارت تکنولوژیکی کافی، عدم دسترسی به تجهیزات و امکانات، عدم وجود تعامل کافی و چهره به چهره و مهم تر از همه ترغیب کننده های کمتر نسبت به آموزش حضوری برخی از این موانع هستند.در سوی دیگر، سازمان ها هم برای ارائه آموزش الکترونیکی با موانع و محدودیت هایی دست و پنجه نرم می کنند که باعث می شود در پیوند آموزش سازمانی خود با تکنولوژی تعلل کنند و دچار شک و تردید شوند. عدم وجود منابع انسانی و تجهیزات کافی، مقاوت مدیران و کارکنان برای ورود به این حوزه و نبود امکان پیگیری آموزشی و معیارهای ارزیابی از مهم ترین موانع پیش روی سازمان ها برای استفاده از آموزش الکترونیکی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آلیس خاچیان
دانشیار و عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران