سویه جدید ردوترولا موسیلاژینوزا تولیدکننده بیوسورفکتانت سوفورولیپید به عنوان یک عامل موثر در استخراج میکروبی نفت
محل انتشار: مجله بیولوژی کاربردی، دوره: 13، شماره: 49
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 358
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SJOAP-13-49_004
تاریخ نمایه سازی: 24 مرداد 1402
چکیده مقاله:
هدف: بیوسورفکتانت ها کاربردهای گسترده ای در میکروبیولوژی مواد غذایی و نفت دارند. هدف این تحقیق بررسی تولید بیوسورفکتانت پایدار در حرارت و شوری بالا از مخمرهای جداسازی شده از خاک آلوده به نفت بود.مواد و روش ها: از محیط کشت بوشنل هاس برای غربال گری مخمرهای مولد بیوسورفکتانت استفاده شد. وجود بیوسورفکتانت با استفاده از آزمون های پراکنش روغن و کاهش کشش سطحی ارزیابی شد.یافته ها: بهترین سویه تولیدکننده بیوسورفکتانت ردوترولا موسیلاژینوزا GBMEIAUF۱ نام گذاری شد و توالی ژن ۵.۸s-rDNA آن در بانک ژنی NCBI، تحت شماره دسترسی CBS۱۱۱۶۲ ثبت گردید. نتایج کروماتوگرافی لایه نازک و طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه تایید کرد که بیوسورفکتانت استخراج شده سوفورولیپیدی با فعالیت سطحی قابل توجهی بود. سوفورولیپید خالص شده کشش سطحی آب را از mN/m ۷۲ تا mN/m ۱/۲۹ کاهش داد. بیشترین شاخص امولسیون کنندگی، E۲۴%، بیوسورفکتانت استخراج شده ۵۳% به دست آمد و ۷۱/۶۳ تا ۰۹/۵۸ درصد از فعالیت اولیه خود را در دمای ۸۰ تا ۱۲۰ درجه سانتیگراد حفظ کرد. این بیوسورفکتانت همچنین به ترتیب ۶۷/۸۲ و ۴۱/۸۹ درصد از فعالیت اولیه خود را درpH ۵/۱۰، و ۱۲، ۶۶/۵۹ درصد از فعالیت اولیه خود را در در شرایط شوری ۱۰ درصد حفظ کرد.نتیجه گیری: این تحقیق اولین گزارش تولید سوفورولیپید توسط مخمر ردوترولا موسیلاژینوزا است. با توجه به پایداری حرارتی و تحمل pH و شوری بالا، سوفورولیپید تولید شده توسط ردوترولا موسیلاژینوزا می تواند به عنوان یک عامل امولسیون کننده موثر اکیدا برای کاربرد در برنامه های استخراج افزایش یافته میکروبی نفت و همچنین صنایع غذایی توصیه شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا گنجی
دکتری، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
کیوان بهشتی مآل
دانشیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
احمدرضا مساح
استاد، گروه شیمی، دانشکده علوم، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، اصفهان، ایران.
زرین دخت امامی کرونی
استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :