بررسی امنیت اجتماعی در بافت های فرسوده ی شهری (نمونه موردی: خیابان مولوی تهران)

از دیرباز تا به امروز، امنیت، یکی از فاکتورهای مهم و ارزشمند فضاهای شهری بوده که بر ارتقای کیفیت زندگی انسان ها تاثیر کاملا مستقیمو اساسی داشته است.با گذشت قرن ها و افزایش توسعه ی شهری آن هم با سرعت زیاد، مساله ی امنیت اجتماعی یکی از پر چالش ترین موضوعات سالیان اخیربوده است. بنابراین، نیاز به داشتن امنیت در بافت های فرسوده ی شهری نقش مهمی در پژوهش های اجتماعی ایفا میکند. از این رو، اینپژوهش با هدف بررسی "امنیت اجتماعی در بافت های فرسوده" و با نمونه موردی خیابان مولوی تهران گردآوری شده است که روش آننیز از نوع تحلیلی-توصیفی میباشد. در نهایت نتایج ذکر شده در این مقاله، نشان می دهد که نوع بافت فرسوده ی محله و افراد حاضر درآن رابطه ی مستقیمی با عدم امنیت اجتماعی آن داشته و با شناسایی عوامل تاثیر گذار بر این نا امنی، می توان ضعف های محلات فرسودهرا تا حدودی کاهش داده و با ارائه ی راهکارهایی مبنی بر افزایش امنیت در این نوع بافت ها تدابیری را تدوین و اجرا کرد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، امنیت اجتماعی ، فضای شهری ، محله ، خیابان مولوی تهران