گونه شناسی فرمی- فضایی کاروانسراه ای شاه عباسی بیستون، ماهیدشت و قصرشیرین از منظر ادراک کالبدی

در عصر حاضر و با طلوع اندیشه های نوین معماری، هنر و معماری اصیل ایرانی- اسلامی و بومی فروغ خود را از دست داده است، با مطالعه گونه شناسی و ریشه یابی معنا ی معماری آثار تاریخی همچون کاروانسراهایعصر قاجار و مطالعه تطبیقی آنان مولفه ها و پارامترهای موثر از منظر کالبدی را استخراج کرد و به معماریمدرن امروز برای تاثر از تاریخ و سنت بهره برداری کرد . این ت حقیق در ابتدا با استفاد ه از مطالعات اسناد ی ازروش توصیفی- تحلیلی رو ش ها، معیارها و شاخص های نظریات مرتبط با گونه شناسی معماری در طرح آثار سنتی کاربری کاروانسراها را بررسی خواهد کر د و در راستای آن مبانی نظری تحقیق تدوین خواهد شد.سپس با توجه به جمع بند ی حاصل از مباحث نظری، مولفه های کالبدی اثرگذار بر گونه شناسی کاروانسراهاشناسایی می گردد. در گام بعد، مولفه ها و شاخص های کالبدی معماری کاروانسراهای مذکور از روشپژوهش میدانی براساس مطالعات نظری مستخرج خواهد گردید. که در نهایت از طریق روش سلسله مراتبیو مطابق خروجی پرسشنامه ، اثرگذارترین مولفه های کالبدی اولویت بندی شده و با توجه به نتایج حاصل،اصول و شاخصه های معماری کاروانسراهای مورد مطالعه معرفی می گردد .

کلیدواژه ها:

کاروانسراهای صفوی ، گونه شناسی کالبدی ، معماری کاروانسرا