بررسی بقایای سم هپاتوتوکسین ناشی از سیانوباکترها در نمونه های آب با روش میکرو استخراج مایع-مایع پخشی
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 195
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESTJ-24-10_003
تاریخ نمایه سازی: 22 مرداد 1402
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: سموم هپاتوتوکسین (سموم کبدی) که توسط سیانوباکترها تولید میشوند از سموم زیستی خطرناک هستند. با توجه به هزینهبر و زمانبر بودن فرآیند استخراج و اندازهگیری آنها، هدف از تحقیق حاضر بررسی میزان کارائی شیوه استخراج سریع و جدید تحت عنوان میکرو استخراج مایع-مایع پخشی (DLLME) با استفاده از حلالهای آلی کلره در استخراج یکی از سموم هپاتوتوکسین بنام Microcystin-LR از نمونهی آب میباشد. روش بررسی: در تحقیق حاضر ابتداء راندمان استخراج MC-LR با استفاده از روش رایج بکارگیری جاذب C۱۸ بررسی شد. سپس راندمان استخراج با روش DLLME با بکارگیری نسبتهای مختلفی از حلالهای استخراج کنندهی کلره (کلروفرم، دی کلرومتان، تتراکلریدکربن و تترا کلرواتیلن) و حلالهای پخش کننده (استون، متانول، اتانول و استونیتریل) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که راندمان استخراج روش SPE با استفاده از جاذب C۱۸، ۱۰۲ % میباشد. لازمه دستیابی به حداکثر راندمان استخراج در روش DLLME، تشکیل محیط ابری در نمونه (نشان دهندهی پخششدگی حلال استخراج کننده در فاز آبی) میباشد که در این تحقیق، فقط در ترکیب استون و تتراکلرو اتیلن محیط ابری پایدار مشاهده شد. میزان بازیابی برای روش DLLME کمتر از ۳% بدست آمد. بحث و نتیجهگیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که اگرچه استفاده از حلالهای استخراجگر کلره از درصد بازیابی قابل قبولی برای استخراج سم MC-LR از نمونههای آبی برخوردار نمیباشد ولی نظر به اینکه DLLME، روشی دوستدار محیط زیست، با مصرف کم حلال و مستقل از زمان میباشد با بکارگیری حلالهای دیگری مانند حلالهای استخراجگر یونی میتوان به نتایج دقیق و قابل قبول دست یافت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سهیلا رضائی تبار
دکتری آلودگی محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریائی، نور، مازندران، ایران. (مسوول مکاتبات)
عباس اسماعیلی ساری
استاد گروه محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریائی، نور، مازندران، ایران.
نادر بهرامی فر
استادیار گروه محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریائی، نور، مازندران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :