به سازی برنامه های درسی آموزش عالی؛ گامی در جهت پرورش دانش آموختگان خلاق

مقدمه. منابع انسانی محدودتر از منابع غنی طبیعی نیستند. در عین حال، همان ­ طور که منابع طبیعی میزان معینی دارند و باید با برنامه ریزی های دقیق علمی مورد بهره برداری قرار گیرند، منابع انسانی نیز نامحدود نیستند و در بهره گیری کارآمد از آنها باید کمال مراقبت به عمل آید. پیشرفت هر جامعه، پیش از امکانات مالی به تولید و نوآوری افراد و نه تقلید و استفاده از راهنمای مکشوف و تقریبا منسوخ بستگی دارد. اولین شرط اجرای چنین سیاستی ایجاد زمینه های مناسب برای پرورش خلاقیت­ها است. برای انجام این مهم باید برنامه­های درسی آموزش عالی به­صورت مساله­محور و تلفیقی تدوین شوند. هدف این مقاله، بررسی ضرورت و مزایای بهره­گیری این رویکردهای برنامه درسی در دانشگاه­ها برای پرورش خلاقیت و نوآوری در دانش­آموختگان بود.   نتیجه­گیری. دانشگاه­ها و موسسات آموزش عالی باید زمینه­های لازم برای استفاده از رویکردهای یادگیری عمیق را فراهم آورند. به این منظور، استفاده از شیوه­های فعال تدریس که مستلزم توجه به فرآیند یادگیری و تحقق آن (و نه صرفا افزایش اطلاعات) و درگیری مداوم دانشجویان در یادگیری و تعامل بیشتر آنان با یکدیگر و با معلمان خود است پیشنهاد می­شود تا روحیه و مهارت خلاقیت، نوآوری و حل­مساله در دانش­آموختگان پرورش یابد.

کلیدواژه ها:

Creativity ، Problem-Based Curriculum ، High Education ، خلاقیت ، برنامه درسی مبتنی بر مساله ، آموزش عالی