بررسی جو ایمنی در شرکت های مستقر در بندر شهید رجایی

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 528

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

OILBCNF07_042

تاریخ نمایه سازی: 18 مرداد 1402

چکیده مقاله:

مقدمه: جو ایمنی باوری است که نسبت به وضعیت ایمنی در یک مقطع زمانی در یک سازمان ملاحظه می شود. این باورها می تواند تحت تاثیر نگرش ها، ارزش ها، نظرات و اعمال سایر کارکنان یک شرکت باشد و با گذشت زمان و شرایط تغییرکند. با توجه به اینکه بر اساس گزارشات متعدد، مجتمع بندری شهید رجایی بندرعباس یکی از کانون های بزرگ حوادث شغلی در استان هرمزگان است، این مطالعه با هدف بررسی جو ایمنی (safety climate) در شرکت های مستقر در بندر شهید رجایی بندرعباس انجام شد.روش کار: در این مطالعه از پرسشنامه جو ایمنی نوردیک (NOASACQ-۵۰) استفاده شد که روایی و پایایی آن در مطالعات قبلی مورد بررسی و تایید قرار گرفته است. این پرسش نامه به ۷ بخش تقسیم می شود که شامل: اولویت و تعهد ایمنی مدیریت، قدرت و اختیارات ایمنی مدیریت، عدالت ایمنی مدیریت، تعهد کارگران نسبت به مسائل ایمنی، اولویت ایمنی کارکنان و عدم پذیرش ریسک، ارتباطات ایمنی متقابل همکاران با یکدیگر، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی، اعتماد کارکنان به اثر بخش بودن سیستم های ایمنی می باشد. شرکت کنندگان در این مطالعه شامل ۵۲ نفر از کارکنان شاغل در سه شرکت مستقر در اسکله شهید رجایی بودند که از طریق نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شده و پرسشنامه نوردیک را به صورت خودگزارشی تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن ۲۲ آنالیز و ارزیابی شد.نتایج: طبق آنالیز انجام شده میانگین هفت بعد از جو ایمنی بدین صورت می باشد: اولویت و تعهد مدیریت ایمنی ۳۲/۴۴ ، اختیارات ایمنی مدیریت ۲۴/۸۵، عدالت ایمنی مدیریت ۲۰/۵۴، تعهد کارگران نسبت به مسائل ایمنی ۲۲/۱۰، اولویت ایمنی کارکنان و عدم پذیرش ریسک ۲۱ /۹۴، ارتباطات ایمنی متقابل همکاران با یکدیگر، یادگیری و اعتماد در توانایی ایمنی ۲۷/۵۰، اعتماد کارکنان به اثربخش بودن سیستم های ایمنی.۲۹/۲۱ بررسی ها نشان داد که اولویت و تعهد ایمنی مدیریت بیشترین میانگین((۳۲/۴۴و عدالت ایمنی مدیریت کمترین میانگین (۲۰/۵۴) را دارا می باشدنتیجه گیری: با توجه به اینکه تعهد و اولویت ایمنی مدیریت بالاترین میانگین را به خود اختصاص داده است به نظر می رسد مسائل مربوط به ایمنی برای مدیران ارشد امری جدی و لاینفک در محیط کار تلقی می شود و جو ایمنی همانند یک فرهنگ مثبت جایگاه خود را به دست آورده است اما عدالت ایمنی مدیریت کمترین میانگین را دارا می باشد. اینمسئله نشان دهنده ضعف در مدیریت جهت توزیع عادلانه امکانات و خدمات ایمنی در بین قشرهای مختلف کارکنان می باشد. توصیه می شود جهت بهبود جو ایمنی و به تبع آن، ارتقاء فرهنگ ایمنی، برنامه ریزی لازم توسط مدیران به منظور توزیع عادلانه امکانات و خدمات ایمنی صورت پذیرد.

نویسندگان

حوریه علی شیری

مربی، رئیس HSE شرکت بحر و بر گستر پارس،مجتمع بندری شهید رجایی

مهدی زارع

دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان