بررسی و تحلیل حسد از منظر سعدی در گلستان

شعر و نثر فارسی از دیرباز، اهداف و مقاصد تعلیمی را در انواع گوناگون خود آزموده و متجلی کرده است. مضامیناخلاقی جزو ادبیات تعلیمی قرار می گیرد و ارتباط اخلاق و ادبیات از گذشته وجود داشته و باعث آفرینش آثار ادبیارزشمندی گردیده است. سعدی یکی از شاعران بزرگ در تاریخ فخیم پربار ادب فارسی است که با قلم خود نقشیجاودان و بی بدیل رقم زده است، او اعتبار شعر و زبان فارسی و بی هیچ تردیدی در تارک فرهنگ و ادبیات ایران جایدارد. سعدی حوز ه ای از شعر تعلیمی را به اوج رسانیده و همچون ماهی تابان بر پهنه آسمان ادب پارسی می درخشد.یکی از موارد اخلاقی که سعدی بدان توجه داشته حسادت حاسدان است که آن را با نهایت پختگی و کمال بیان کردهاست. هدف ما در این پژوهش این است که به روش تحلیل محتوا در میان دریای مضامین اخلاقی سعدی در گلستانبه بررسی و تحلیل حسد از منظر او بپردازیم. یافته های این پژوهش نشان می دهد که از نظر شیخ اجل حسود برنعمت حق بر بندگان بخیل است، بنده بی گناه را دشمن می دارد و حسود هیچ کس را نمی تواند فراتر از خود ببیند وهمواره در رنج و بلا و گرفتاری به سر می برد. به اعتقاد او نباید از گزند حسودان هراس داشت و حسد را منشا عیب وبدگویی از دیگران می داند و بهترین عمل در مقابل آنان را سکوت می داند.

کلیدواژه ها:

سعدی ، گلستان ، تعالیم اخلاقی ، حسد