تاثیر فرآیندهای دگرسانی گرمابی بر ترکیب شیمیایی بخش خروجی مجموعه افیولیتی مریوان-پالنگان، زاگرس، غرب ایران

یکی از شاخص ترین موارد تاثیر فرآیندهای دگرسانی بر زمین­شیمی مورد افیولیت هاست. مجموعه افیولیتی مریوان–پالنگان بخشی از افیولیت های نئوتتیس در رشته کوه زاگرس است که در غرب ایران و در استان کردستان واقع شده است. نمونه های مورد بررسی شامل کانی های ثانویه چون کانی های گروه اپیدوت، کلریت، زئولیت ها و به مقدار کمتر کلسیت و هیدروکسیدهای آهن به صورت رگه، حفره و شکستگی های پر شونده و فازهای جانشینی هستند. تغییرات تراکم عناصر نسبت به مقدار مواد فرار (LOI)، بهنجارسازی نمونه ها نسبت به نمونه سالم در منطقه مورد بررسی و نمونه استاندارد، و مدل سازی عناصر پایستار نشان می دهد که تغییرات تراکم عناصر بسته به شدت دگرسانی متفاوت است، به گونه ای که تراکم عناصر سنگ­دوست بزرگ یون (LILE) مانند K، Cs، Rb و Ba و نیز Na افزایش قابل توجهی نشان داده است. اکسیدهای CaO و FeO نسبتا تهی شده اند. عناصر خاکی نادر سبک (LREE) غنی شدگی ناچیزی نشان می دهند، در حالیکه عناصر خاکی نادر میانه (MREE) و عناصر خاکی نادر سنگین (HREE) تقریبا ثابت مانده اند. بنابراین در ارزیابی ویژگی های زمین­شیمیایی بخش خروجی مجموعه افیولیتی مریوان–پالنگان، تاثیر دگرسانی بر تغییرات تراکم عناصر به ویژه LILEها، CaO، FeO و نیز LREEها را باید در نظر گرفت.

کلیدواژه ها:

alteration ، basalt ، modeling ، mid ocean ridge ، Tethys ، ophiolite ، Zagros. ، دگرسانی ، بازالت ، مدل سازی ، پشته میان اقیانوسی ، تتیس ، افیولیت ، زاگرس.