کانی شناسی و زمین دما فشارسنجی شیست های متاپلیتی، آمفیبولیت و گارنت آمفیبولیت های مجموعه دگرگونی گل گهر، جنوب غرب سیرجان، ایران مرکزی

: مجموعه دگرگونی گل­گهر در ۵۵ کیلومتری جنوب غرب سیرجان و در بخش شرقی پهنه سنندج-سیرجان قرار دارد. این مجموعه از سنگ­های متاپلیتی، متاگریوکی و متاکربناتی تشکیل شده است. شواهد صحرایی و بررسی­های زمین­شیمیایی نشان می­دهند که سنگ مادر این سنگ­ها شامل تناوب شیل و ماسه سنگ به همراه لایه­های کربناتی در بخش بالایی بوده است. در متاپلیت­های مورد بررسی، گارنت­ها غنی از آلماندن (۳/۶۱ تا ۷/۶۳ درصد) هستند. ترکیب بیوتیت­ها در گستره بین سیدروفیلیت و آنیت و ترکیب پلاژیوکلاز از آلبیت تا انورتیت (در آمفیبولیت­ها و گارنت آمفیبولیت­ها) و الیگوکلاز و آندزین (در شیست­ها) متغیر است. بررسی­ها نشان می­دهد که آمفیبولیت و گارنت­آمفیبولیت­ها از نوع پارا آمفیبولیت هستند. دماهایی به­دست آمده بر اساس زوج گارنت – بیوتیت و فشارهای برآورد شده با روش گارنت-بیوتیت-پلاژیوکلاز-کوارتز (GBPQ) برای این سنگ­ها نشان می­دهد که شیست­های متاپلیتی­ منطقه گل­گهر در گستره دمایی ۵۷۸-۵۵۰ درجه سانتی­گراد و گستره فشاری ۷/۳ تا ۶/۴ کیلوبار (رخساره­های شیست سبز و آمفیبولیت پایینی) تشکیل شده­اند. بررسی­های دما-فشارسنجی انجام شده بر اساس شیمی کانی­ آمفیبول در آمفیبولیت­ها و گارنت آمفیبولیت­ها به ترتیب دماهای ۵۸۹ تا ۶۱۳ و ۶۱۳ تا ۶۴۱ درجه سانتیگراد و فشارهای ۷/۴ تا ۹/۴ و ۳/۴ تا ۶/۵ کیلوبار را نشان می­دهند که بیانگر شرایط رخساره آمفیبولیت میانی برای این سنگ­هاست. شواهد صحرایی و بررسی­های زمین­شیمیایی نشان­دهنده تغییر ناشی از افزایش دما و فشار دگرگونی از شیست­ها تا آمفبیولیت و گارنت آمفیبولیت است که با شواهد همبری کانی­ها همخوانی کامل دارد.

کلیدواژه ها:

Geothermo-barometry ، metapelite ، schist ، amphibolite ، garnet amphibolite ، Gol-Gohar Sanandaj-Sirjan zone ، Central Iran. ، زمین دما فشارسنجی ، شیست های متاپلیتی ، آمفیبولیت ، گارنت آمفیبولیت ، مجموعه دگرگونی گل گهر ، پهنه سنندج-سیرجان ، ایران مرکزی.