بررسی تطبیقی حمایت از قربانیان تروریسم در حقوق بین المللی و ایران

هدف تروریسم تخریب وسیع و گسترده حقوق بشر یا دموکراسی و حاکمیت قانون است . تروریسم به طرق مختلف از انسانهای بی گناه قربانی می گیرد، پس با توجه به وحشتی که تروریسم و مخاصمات بین المللی در سطحی گسترده و جهانی در دنیا ایجاد کرده است ، دولت ها تصمیم گرفتند راسا یا با ایجاد قواعد و مقررات بین المللی یا حتی ایجاد سازمانهای بین المللی که قدرتی فراتر از دولت ها داشته باشند به مقابله با این پدیده شوم برآیند. سازمانهای بین المللی ایجاد شده تصمیم گرفتند با تصویب چند کنوانسیون و قطعنامه تا حد مطلوبی به مبارزه با این پدیده بپردازند. منابع حقوق بین الملل علی الخصوص قطعنامه شماره ۱۳۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد با الزامی کردن روشهایی خاص، دولت های خاصی را مورد نکوهش قرار دادند. اکنون مبارزه با تروریسم و همچنین تامین مالی تروریسم از راه اتخاذ تفکری پیشگیرانه به قصد شناسایی قبل از موعد و یا انجام اعمال واکنشی مثل به کیفررسانی عاملان این جنایات و مسدود کردن اموال آنان یک الزام بین المللی را ایجاد کردند. این مقاله با استفاده از روش تحلیلی -توصیفی با تحقیق بر روی الزامات بین المللی در خصوص مبارزه با تامین مالی تروریسم و مطابقت آن با قانون مبارزه با تامین مالی تروریسم و آیین نامه های اجرایی آن، روش مبارزه با تامین مالی تروریسم را در نظام جمهوری اسلامی ایران تبیین می نماید و بعد از آن به تحلیل سیاست جنایی ایران در مبارزه با این پدیده پرداخته است .

کلیدواژه ها:

پدیده تروریسم ، حقوق ایران ، حقوق بین الملل ، حمایت از قربانیان ، مطالعه تطبیقی