پدیده ی جنایی روسپی گری در پرتو مطالعات جرم شناختی – حقوقی

امروزه »فحشا« یا »روسپیگری « در جهان به عنوان یکی از سودمندترین تجارتها درآمده است . کشور ایران هم از آفات و آسیب های این جرم در امان نمانده است . پدیده جنایی روسپیگری در قالب جرم و یا انحراف عبارت است از فعل قبول یا پیشنهاد روابط جنسی لذت طلبانه که بدون عاطفه و عشق و یا با احساسات کمرنگ و گذرا و در ازای کسب منفعت مالی صورت گیرد. مهم ترین هدف از بررسی پدیده جنایی روسپی گری که در این مقاله با عنوان پدیدهی جنایی روسپیگری در پرتو مطالعات جرمشناختی - حقوقی مد نظر می باشد، این است که با بررسی علل و زمینه های پیدایش و شیوع پدیده جنایی روسپی گری در پرتو مطالعات جرم شناسی و مطالعه رویکرد حقوق کیفری ایران و نیز توجه به رویکرد اسناد بین المللی در خصوص موضوع و همچنین استفاده از تجارب موفقیت آمیز نظامهای حقوقی دیگر در برخورد با جرم روسپیگری ؛ ادبیات و دانش نظری در زمینه این پدیده ی جنایی ، توسعه یابد. با بررسی عوامل بروزو گسترش پدیده جنایی روسپیگری از منظر مطالعات جرم شناسی می توان نتیجه گرفت که عواملی مانند فقر و نابرابری اقتصادی ، تبعیض جنسیتی ، محیط پرتنش و ناامن خانوادگی ، تجربه زندان و پدیده شوم و مجرمانه قاچاق انسان از عوامل عمده ی بروز و گسترش روسپی گری می باشند و اتخاذ سیاست های پیشگیرانه اجتماعی و مبارزه با علل فرهنگی و اقتصادی و ساختاری به منظور جلوگیری از اشاعه فساد و فحشا در جامعه بهترین روشهای پیشگیری می باشند. همچنین پس از بررسی رویکرد سیاست کیفری ایران به پدیده ی روسپیگری می توان دریافت که حقوق کیفری ایران با وجود اینکه پدیده روسپیگری را به طور خاص جرم انگاری نکرده است ، اما با جرمانگاری در خصوص جرایم جنسی و منافی عفت ، رویکرد منع گرا یا جرمانگار را اتخاذ نموده است .

کلیدواژه ها:

روسپی گری ، پدیده جنایی ، جرم شناسی ، حقوق کیفری