بررسی نقاط قوت و ضعف نظام ارزشیابی از کارآیی معلم

همگام با دخالت دوره در برنامه ریزی آموزشی و صرف هزینه های سنگین برای آموزش نونهالان کشور ارزشیابی تک تک برنامه و میزان تحقق اهداف مورد نظر ضروری می نماید.   هدف این پژوهش بررسی نقاط قوت و ضعف نظام ارزشیابی از کارآیی معلم در شهرستان های استان تهران بوده است. جامعه آماری پژوهش را فعالان آموزشی (معلمان، سرگروه ها، مدیران و کارشناسان، دانش آموزان و والدین آنها) دبیرستان های شهرستان های استان تهران در سال تحصیلی ۲۸-۲۸ تشکیل می دادند و نمونه مورد پژوهش به تعداد ۸۷۰ نفر از ۶ منطقه آموزشی از ۷۲ منطقه شهرستان های استان تهران به شکل تصادفی خوشه ای چند مرحله ای که انتخاب شده اندکه تعداد آنها به شرح زیر بوده است.  ۸۷۰ نفر=۱۲۰ والدین +۱۲۰ مدیر و کارشناس + ۳۰۰ دانش آموز (دختروپسر) +۳۰۰ سرگروه +۳۰۰ معلم (زن و مرد).  این پژوهش از نوع پژوهش پیمایشی است و برای جمع آوری داده ها از ۴ پرسشنامه محقق ساخته پس از تایید و ویژگی های روان سنجی استفاده شده است. آزمون های آماری به کار رفته در این پژوهش از نوع توصیفی (فراوانی و درصد) بوده است.   در ا ین پژوهش ۴۱ سوال مطرح شده بود و جمع بندی نظر پاسخگویان نشان داد که حدود ۳۷ درصد به نقاط ضعف یا ناکارآمدی دستورالعمل ارزشیابی و حدود ۷۲ درصد به کارآمدی ارزشیابی که معرف نقاط قوت است رای داده اند.   پیشنهادات زیادی برای دفع نقاط ضعف ارائه شده است که مهمترین آنها افزایش سطح مهارت، امکانات آموزشی، سپردن ارزشیابی به دست افراد متخصص و آگاه و تامین حداقل نیازهای مادی و معنوی معلمان بوده است.