بررسی تطبیقی مفهوم عزت نفس از دیدگاه مولانا و روان شناسان انسان گرا

مولانا جلاالدین بلخی، شاعر و عارف بلند پایه ایرانی، در قرن هفتم هجری یعنی قرن ها پیش از پیدایش علم روان شناسی، در آثار ماندگار خود، به ویژه در مثنوی معنوی، الگوی دقیق و همه جانبه و سیمای روشنی از شخصیت سالم انسان ارائه نموده است. آراء او به عنوان یک انسان شناس مسلمان و پرورش یافته در قلمرو فرهنگ اسلامی و ایرانی در بسیاری از زمینه ها، شباهت های حیرت انگیزی با افکار روان شناسان انسان گرای معاصر دارد. هر چند، تفاوت های بنیادین در محتوای اندیشه های آنان به چشم می خورد. مقاله حاضر دیدگاه های مولانا و روان شناسان یاد شده را درباره مفهوم و کارکرد عزت نفس مورد مقایسه قرار داده و وجوه تشابه آنها را باز نموده است.

کلیدواژه ها:

مولانا ، عزت نفس ، مثنوی ، ارزش آدمی ، روان شناسان انسان گرا