مهمترین ملخ های خسارت زا در مراتع استان البرز و پراکنش آنها

استان البرز در تقسیم بندی مناطق رویشی ایران بخشی از ناحیه رویشی ایران تورانی است و بر اساس شرایط توپوگرافی و ارتفاع به دو منطقه کوهستانی با آب و هوای سرد و منطقه جلگه ای با آب و هوای بیابانی و گرم و خشک تقسیم میشود. مهمترین ملخ های خسارت زای مراتع این استان از دو زیر راسته ملخ های شاخک کوتاه Caelifera و ملخ های شاخک بلند Ensifera هستند. پس از بررسی نمونه های جمع آوری شده از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱ و بررسی گونه ملخ ها، تراکم جمعیت و خسارات ایجاد شده بر روی گونه های گیاهی مرتعی، مهم ترین ملخ های خسارت زا در مراتع این استان از زیر راسته Caelifera، گونه های Heteracris littoralis (Rambur, ۱۸۳۸)، Sphingonotus satrapes (Saussure, ۱۸۸۴) وDericorys tibialis (Pallas, ۱۷۷۳) و از ملخ های زیر راسته Ensifera مهمترین ملخ های خسارتزا Uvarovistia zebra(Uvarov, ۱۹۱۶) و Bradyporus latipes (Stål, ۱۸۷۵) شناسایی شدند. ملخ گونه Uvarovistia zebra (Uvarov, ۱۹۱۶)در دامنه های جنوبی رشته کوه البرز و در ارتفاعات ۲۵۰۰-۱۸۰۰ متر و در شهرستان های کرج، ساوجبلاغ و طالقان پراکنده است. گونه های Sphingonotus satrapes (Saussure, ۱۸۸۴)، Dericorys tibialis (Pallas, ۱۸۸۴) و Bradyporuslatipes (Stål , ۱۸۷۵) در ارتفاع ۱۲۰۰- ۱۱۰۰ متر در اراضی بیابانی و مراتع جلگهای شهرستان های اشتهارد، ساوجبلاغ و نظرآباد پراکنده هستند. جمعیت این ملخ ها دارای نوسان سالیانه بوده و هر ۳-۲ سال یکبار طغیان میکنند.

کلیدواژه ها:

ملخ شاخک کوتاه ، ملخ شاخک بلند ، مرتع ، البرز ، بیابان.