تاثیر برندسازی شخصی سیاستمداران بر قصد شهروندان تهرانی به رای دهی در انتخابات ریاست جمهوری در چارچوب بازاریابی سیاسی (مورد مطالعه : جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی)

بازاریابی سیاسی در دهه های اخیر به عنوان ابزار تحقق پیروزی در انتخابات کاربردی دوچندان یافته است؛ به گونه ای که پیروزی جریان های سیاسی در انتخابات تا حد زیادی به استفاده موثر این گروه ها از مدل های بازاریابی سیاسی برمی گردد. هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی تاثیر برندسازی شخصی سیاستمداران بر قصد شهروندان به رای دهی در انتخابات ریاست جمهوری در چارچوب بازاریابی سیاسی می­باشد. ازاین رو، داده های مربوط به ۳۹۲ شهروندان تهرانی به روش غیر احتمالی در دسترس مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفته است. جهت جمع آوری داده ها، از پرسشنامه استاندارد که روائی و پایائی آن مورد تایید قرار گرفته است، استفاده گردید. از تکنیک معادلات ساختاری برای آزمون فرضیه استفاده شد و نتایج حاصل نشان داده است که برندسازی شخصی با توجه به نگرش شهروندان با ضریب ۱۷ درصد بر قصد رای دادن آنها تاثیر معنی داری دارد. در حالی که برندسازی شخصی با توجه به اعتبار ادراک شده از سوی شهروندان با ضریب ۵۸ درصد بر قصد رای دادن آنها تاثیر معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

بازاریابی سیاسی ، برندسازی شخصی ، نگرش ، اعتبار ادراک شده ، قصد رای دادن ، جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی