بررسی رابطه بین تکنولوژی های نوین آموزشی و یادگیری خودتنظیمی با درگیری تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین تکنولوژی های نوین آموزشی و یادگیری خودتنظیمی با درگیری تحصیلیدانش آموزان بوده است . این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بوده است . جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول ناحیه یک شهرستان ساری که بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۶۷نفر به روش نمونه گیری تصادفی- ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد ۲۴سوالی تکنولوژی های نوین آموزشی موسوی، شریفی، خودی (۱۳۸۷)، پرسشنامه استاندارد ۱۷سوالی درگیری تحصیلی ریو ۲۰۱۳) )و پرسشنامه استاندارد۲۲ سوالی یادگیری خودتنظیمی پینتریج و دیگروت ( (۱۹۹۰) استفاده شد. پایایی این پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه تکنولوژی هاینوین آموزشی ۰/۷۸ ، پرسشنامه درگیری تحصیلی۰/۸۴و پرسشنامه یادگیری خود تنظیمی ۰/۸۸محاسبه شد. جهتتجزیهوتحلیل داده ها از آمار استنباطی (آزمون کلموگروف- اسمیرنف و همبستگی پیرسون ) استفاده شد که مقدار آماره بدست آمده توسط نرم افزار SPSS با مقادیر جدول در سطح اطمینان %۹۵ بررسی گردید و نتایج نشان دادکه.بین تکنولوژی های نوین آموزشی و درگیری تحصیلی دانش آموزان رابطه وجود دارد.بین یادگیری خودتنظیمی و درگیری تحصیلی دانش آموزان رابطه وجود دارد.بین تکنولوژی های نوین آموزشی و یادگیری خودتنظیمیدانش آموزان رابطه وجود دارد.