بررسی تاثیر گیاهان دارویی بر بهبود زخم اپی زیاتومی در ایران: یک مطالعه مروری سیستماتیک
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 394
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-23-5_010
تاریخ نمایه سازی: 2 مرداد 1402
چکیده مقاله:
مقدمه: تاخیر در ترمیم زخم اپیزیاتومی با افزایش خطر عفونت همراه بوده و جلوگیری از عفونت زخم پرینه، از اجزای اصلی مراقبت روزمره مادران است. جهت بهبود سریع تر زخم اپی زیاتومی، روشهای کم هزینه، موثر، مناسب، در دسترس و قابل پذیرش توسط زنان مورد توجه بوده که از جمله این روش ها میتوان از گیاهان دارویی نام برد، لذا مطالعه حاضر با هدف مرور سیستماتیک مطالعات انجام شده در رابطه با تاثیر گیاهان دارویی بر بهبود زخم اپیزیاتومی در ایران انجام شد. روش کار: جستجوی الکترونیکی در پایگاههای اطلاعاتی Iranmedex،Magiran ، SID، Web of Science، Science Direct، Scopus، Pubmed و همچنین موتور جستجوی Google scholar با کلیدواژههای فارسی شامل: اپی زیاتومی، بهبود زخم، پرینه، گیاهان دارویی، داروهای گیاهی و کلید واژههای انگلیسی شامل: Episiotomy، Wound healing، Perineum، Herbal Medicine و Medicinal Plants انجام شد. جستجوی ترکیبی کلیدواژهها با استفاده از عملگرهای بولین AND و ORانجام شد. بازه زمانی جستجو از زمان مشاهده تا دسامبر ۲۰۱۹ بود. بر اساس چک لیست CONSORT ۲۰۱۰مطالعاتی که نمره ۱۸ و یا بیشتر گرفتند، وارد مطالعه شدند. تجزیه و تحلیل دادهها به صورت کیفی انجام شد. یافته ها: در این مطالعه ۲۸ کارآزمایی بالینی شامل ۱۹ نوع از گیاهان دارویی مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج مطالعات، اکثر گیاهان در بهبود زخم اپیزیاتومی موثر بودند. نتیجه گیری: برای بهبود زخم، گیاهانی مانند صبر زرد، زردچوبه و اسطوخودوس که دارای خواص ضدالتهابی، ضدباکتریایی و آنتی اکسیدانی هستند، گزینههای مطلوبی میباشند. به علت ناکافی بودن تعداد مقالات در برخی موارد و وجود تناقض در نتایج برخی مقالات دیگر، نمی توان در مورد این گیاهان اظهارنظر قطعی کرد، لذا جهت اثربخشی قطعی این مداخلات توصیه میشود که مطالعات آتی وسیع تر و با حجم نمونه بیشتری انجام شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فریبا مردانی
دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
فاطمه هادی زاده طلاساز
استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
نرجس بحری
استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :