اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و میزان هموگلوبین گلیکولیزه در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ در شهر یزد

کنترل بیماری دیابت به دلیل مزمن بودن و تاثیر بر کیفیت زندگی افراد مبتلا علاوه بر مداخلات پرشکی نیاز به مداخلات روان شناختی نیز دارد. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر افسردگی و میزان هموگلوبین گلیکوزیله زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ در شهر یزد بود. روش این پژوهش از نوع مطالعه شبه تجربی به روش پیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. به منظور تائید یا رد فرضیه ها، از پرسشنامه افسردگی بک و آزمون تست قند خون استفاده شد. حجم نمونه برابر با ۳۰ خانم ۳۰ تا ۶۰ ساله مبتلا به دیابت نوع ۲ بود که بصورت در دسترس در این پژوهش شرکت کردند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. پس از انجام پیش آزمون ها، گروه آزمایش طی ۸ جلسه، مداخلات آموزشی دوره های درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند. برای آنالیز داده ها از نرم افزار spss نسخه ۱۶و آزمون آماری تحلیل کواریانس استفاده گردید.نتایج پژوهش کاهش معناداری در گروه آزمایش در زیر مقیاس های افسردگی و قند خون هموگلوبین گلیکوزیله در مرحله پس آزمون را نشان داد. در مرحله پیگیری سه ماهه نیز این اثر ماندگار بود (۰۱/۰p=).نتایج نشان داد که دوره درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش می تواند سبب کاهش افسردگی همچنین کاهش قند خون هموگلوبین گلیکوزیله زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ در شهر یزد شود. بنابراین می توان از آن به عنوان یک مداخله موثر استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع ۲ ، افسردگی ، هموگلوبین گلیکوزیله ، دوره درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش