بررسی تاثیر هوش هیجانی بر رضایتمندی و عملکرد شغلی با توجه به نقش میانجی سازگاری کارکنان در سازمان تامین اجتماعی استان اصفهان

با رقابتی شدن سازمان ها توجه به رضایتمندی و عملکرد شغلی کارکنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است از طرفی توجه به هیجانات و احساسات کارکنان نیز بر سطح عملکرد کارکنان می تواند تاثیرگذار باشد لذا تحقیق حاضر با هدف تعیین تاثیر هوش هیجانی بر رضایتمندی و عملکرد شغلی با توجه به نقش میانجی سازگاری کارکنان در سازمان تامین اجتماعی استان اصفهان انجام گرفت. تحقیق حاضر ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت، توصیفی، همبستگی است. جامعه آماری در این تحقیق کلیه کارکنان سازمان تامین اجتماعی استان اصفهان می باشد که در سال ۱۳۹۶ تعداد آن ها ۱۱۰۰ نفر گزارش گردید. با توجه به جدول مورگان، حجم نمونه تعداد ۲۸۵ نفر بدست آمد که پرسشنامه ها به صورت تصادفی ساده بین کارکنان توزیع گردید. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه وانگ و لاو، آدامز و همکاران، بابن و همکاران و سونی و همکاران استفاده گردید. روایی محتوای پرسشنامه از طریق نظرات متخصصین موضوعی مورد تائید قرار گرفت و روایی صوری از طریق توزیع پرسشنامه بین چند نفر از افراد مشابه جامعه آماری آزمون و مورد تائید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت که به ترتیب برای هوش هیجانی ۷۴۸/.، سازگاری ۷۹۵ عملکرد شغلی ۷۷۸/. و رضایت شغلی ۸۷۳/. محاسبه گردید. داده ها توسط معادلات ساختاری و به کمک نرم افزار لیزرل مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد سازگاری کارکنان در تاثیر هوش هیجانی بر رضایتمندی شغلی نقش میانجی دارد. همچنین سازگاری کارکنان در تاثیر هوش هیجانی بر عملکرد شغلی نقش میانجی دارد. خود ارزیابی عاطفی بر سازگاری کارکنان تاثیر معناداری دارد. ارزیابی عاطفی توسط دیگران بر سازگاری کارکنان تاثیر معناداری دارد. تنظیم احساسات بر سازگاری کارکنان تاثیر معناداری دارد. استفاده از احساسات بر سازگاری کارکنان تاثیر معناداری دارد. سازگاری کارکنان بر رضایتمندی شغلی تاثیر معناداری دارد و سازگاری کارکنان بر عملکرد شغلی تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رضایت شغلی ، عملکرد شغلی ، سازگاری کارکنان و سازمان تامین اجتماعی