رابطه بین کیفیت زندگی کاری در مدرسه و انگیزه پیشرفت با خودکارآمدی معلمان آموزش و پرورش شهرستان بابلسر

کیفیت زندگی کاری در مدرسه دارای اهمیت به سزایی است و احتمالا تاثیرهای روانی و اجتماعی بر معلمان به جای می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری در مدرسه و انگیزه پیشرفت با خودکارآمدی معلمان آموزش و پرورش شهزستان بابلسر با روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان آموزش و پرورش شهرستان بابلسر در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ که بر اساس جدول کرجسی و مورگان از تعداد ۱۴۰۰ نفر، تعداد ۳۷۵ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای براساس جنسیت به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه کیفیت زندگی کاری والتون، پرسش نامه انگیزش پیشرفت هرمنس و پرسش نامه خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های رگرسیون چندمتغیره، تی تک نمونه ای و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین کیفیت زندگی کاری و انگیزه پیشرفت با خودکارآمدی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. چنان چه کیفیت زندگی کاری معلمان مدارس افزایش یابد، محیط کاری مطلوب تری برای فراهم آمده و از این رو سلامت روانی آنان افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی کاری ، انگیزه پیشرفت ، خودکارآمدی ، معلمان