بررسی جامعه شناختی رابطه بین مزاحمت های خیابانی با اعتماد و سلامت اجتماعی دختران و زنان (مورد مطالعه: دختران و زنان جوان شهر شیراز)

مزاحمت های خیابانی، یکی از مهمترین مشکلات حضور زنان در فضاهای عمومی شهری است که پیامده های گسترده ای بر روی آنها دارد. هدف پژوهشحاضر مطالعه رابطه بین مورد مزاحمت های خیابانی قرار گرفتن دختران و زنان جوان با اعتماد اجتماعی و سلامت اجتماعی آنهاست. این پژوهش از نظر روش اجرا، پیمایشی، از نظر هدف، کاربردی و از نظر زمانی، مقطعی است. جامعه آماری پژوهش را دختران و زنان جوان ۱۸ تا ۳۳ سال شهر شیراز در سال ۱۴۰۰ تشکیل داده اند. روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای است. با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۴ نفر به عنوان حجم نمونه مورد مطالعه قرار گرفته اند. برای سنجش متغیر ها مستقل از پرسشنامه های محقق ساخته اعتماد اجتماعی و سلامت اجتماعی کییز و برای سنجش مزاحمت های خیابانی از پرسشنامه پژوهش ریاحی و لطفی خاچکی (۱۳۹۵) استفاده شده است. اعتبار و پایایی این پرسشنامه ها از طریق اعتبار صوری و سازه ای و آزمون آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفته است. یافته های پژوهش بیانگر آن است که میانگین مزاحمت های خیابانی و دو بعد آن (مزاحمت فیزیکی و پیشنهاد وتهدید یا جنسی) پایین تر از سطح متوسط است، اما میزان مزاحمت های غیر فیزیکی در سطح متوسطی قرار دارد. همچنین، بین مزاحمت های خیابانی و ابعاد آن (مزاحمت فیزیکی، غیر فیزیکی، پیشنهاد و تهدید جنسی) با اعتماد اجتماعی و سلامت اجتماعی دختران و زنان جوان شهر شیراز همبستگی معنادار معکوسی وجود دارد. علاوه بر این، متغیر های وارد شده (مزاحمت فیزیکی، غیر فیزیکی، پیشنهاد و تهدید جنسی) در مدل رگرسیونی پژوهش توانسته اند ۲۴ درصد از تغییرات اعتماد اجتماعی و ۲۲ درصد از تغییرات سلامت اجتماعی پاسخگویان را تبیین کنند.

کلیدواژه ها:

مزاحمت های خیابانی ، اعتماد اجتماعی و سلامت اجتماعی