همگرایی قومیتی در ایران

ایران به لحاظ ساختار فضایی و اجتماعی شامل دو بخش است . بخش مرکزی و بخش پیرامونی. بخش مرکزی که از نظر فضایی- اجتماعی از همگونی نسبی برخوردار است و بخش پیرامونی که قومیت های مختلف چون آذری ها، کردها، عرب ها، بلوچ و ترکمن باعث ایجاد ناهمگونی با بخش مرکزی شده است. موقعیت ژئوپلیتیکی در دوره های زمانی گوناگون سبب بروز برخی معضلات و مسائل سیاسی اجتماعی شده است. در این مقاله هدف توجه به هویت ایرانی و نقش همگرایی قومیتی است. برای رسیدن به این اصل ابتدا به مقدماتی اشاره کرده و سپس به تعاریف و مفاهیم پرداخته و مولفه های مرتبط با همبستگی ملی و نقش آن را مورد ارزیابی قرار داده ایم. سپس با اشاره به برخی از علل و بروز مناقشات راهکارهای پیشنهادی را ارائه داده و در بخش نتیجه گیری به اهم یافته های این پژوهش پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

اقوام ، ملی ، ملیت ، همبستگی ، هویت.