اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر اشتیاق به زندگی زوجین دارای تعارضات زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر اشتیاق به زندگی زوجین دارای تعارضات زناشویی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. از میان جامعه آماری پژوهش شامل زوجین دارای تعارضات زناشویی که به مراکز مشاوره شهر شیراز در سال ۱۴۰۱ بوده است. روش نمونه گیری بصورت در دسترس بود و با استفاده از این روش تعداد ۳۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش(۱۵ نفر) و کنترل ۱۵) نفر) گمارده شد. در این پژوهش از پرسشنامه اشتیاق به زندگی بهره گرفته شد، به گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه درمان شناختی رفتاری ارائه شد و به گروه کنترل آموزشی داده نشد. پس از مداخله آزمایشی از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات اشتیاق به زندگی زوجین دارای تعارضات زناشویی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل معنادار است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر اشتیاق به زندگی زوجین دارای تعارضات زناشویی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، اشتیاق به زندگی ، زوجین ، تعارضات زناشویی.