یکسان سازی قومی در عراق و مقاومت نخبگان کرد در برابر آن (۱۹۲۱۱۹۳۳)

پس از معاهده لوزان (۱۹۲۳)، زمینه الحاق ولایت موصل -کردستان جنوبی- به کشور تازه تاسیس عراق فراهم شد که از نظر زبانی و فرهنگی متفاوت با عراق عربی بود. ملک فیصل اول، در راستای بنیان دولت-ملتی یکپارچه بر مبنای هویت عربی، ملت سازی را در اولویت سلطنت نوبنیان خود قرار داد. پژوهش پیش رو درصدد است با رویکردی توصیفی-تحلیلی، سازوکارهای سیاست ملک فیصل را در کردستان سال های ۱۹۲۱-۱۹۳۳ و نیز واکنش نخبگان کرد را به این سیاست بررسی کند. یافته های پژوهش بیانگر این واقعیت است که پادشاه عراق در راستای ملت سازی و به عبارتی تحمیل هویت برساخته عراقی، سیاست یکسان سازی را در کردستان، به عنوان اولویت خود تعریف کرد که البته مواجه با مقاومت نسل جدید نخبگان کرد شد. به رغم نشان دادن وضعیت مطلوب کردها در دوران ملک فیصل، این پژوهش با تکیه بر منابع دست اول و مغفول مانده از جمله روزنامه های کردی، بر آن است تا نشان دهد مقاومت و تنوع راهکارهای مقاومتی نخبگان کرد در این دوره، بیانگر شدت عمل سیاست یکسان سازی ملک فیصل در کردستان بوده است.

کلیدواژه ها:

عراق ، کردستان عراق ، ملک فیصل ، سیاست یکسان سازی ، مقاومت نخبگان کرد