توان سنجی بافت تاریخی- فرهنگی شهر بروجرد با رویکرد حفاظت و ایجاد درآمد شهری

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 282

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NTECSU01_113

تاریخ نمایه سازی: 18 تیر 1402

چکیده مقاله:

چشم پوشی از اینگونه آثار فرهنگی و اجتماعی ارزشمند علاوه بر رها سازی و از دست دادن ظرفیت های فیزیکی قابل توجه در مناسب ترین نقاط مرکزی شهر و تبدیل این بافت ها و مجموعه های زیبا و چشم نواز به محله هایی مرده و بی روح و آسیب پذیر به جهت کالبدی و ساختار فیزیکی و کارکردی، اضمحلال و نابودی ظرفیت ها و رونق تعاملات دلپذیر اجتماعی پیشین را و نیز جایگزینی آسیب ها و مظاهر و مصادیق نا بهنجار اجتماعی در آنها را در پی خواهد داشت. آثار پژوهشگرانی در مطالعات اجتماعی و جغرافیای انسانی شهرها پیرامون این مبحث بیانگر آن است که بسیاری از بافتهای سنتی که زمانی مایه افتخار و مباهات شهرها بوده اند اکنون در معرض فرسایش و تخریب قرار گرفته اند. بخش مهمی از جمعیت آن مناطق جابجا شده اند و میراث فرهنگی، تاریخی و اجتماعی مختص محله های تاریخی از بین رفته و یا در حال تخریب هستند. تنها تعداد اندکی از بناها به سختی روی پا ایستاده اند و به یادگار مانده اند و یادآور میراث گذشتگان هستند و هویت دیرین بافت را نمایان می سازند. بافت تاریخی شهر بروجرد هم از این قاعده مستثنی نیست، در حال حاضر با ساخت و سازهای وسیع شهر در مناطق دیگر، بافتهای تاریخی آن در حال تبدیل به مناطق مخروبه شهر می باشند. اگرچه در سالهای اخیر این بافت مورد توجه قرار گرفته و مسئولین شهر را به این فکر واداشته است که در باره آن چاره ای بیندیشند و گامی در جهت مرمت و باززنده سازی آن بردارند لکن سرعت اندک در پیشرفت فعالیت آنها به سبب محدودیت امکانات و اعتبارات سازمانها و نهادهای مذکور در مقایسه با شتاب فزاینده تخریب و فرسایش جاری در زیباترین و گران بها ترین آثار معماری و فرهنگی بروجرد قدیم بسیار ناچیز به نظر می رسد. اعتبار و ارزش موجود در این آثار و بناها و اجزاء و عناصر تشکیل دهنده آنها در محدوده تاریخی شهرها مجموعه اسناد فرادست و مصوباتی قانونی را از جانب مراجع رسمی قانون گذار در سطح ملی پشتیبان خود قرار داده و معطوف به حفاظت و احیای آنها نموده است علاوه بر آن، ظرفیت ها و استعداد های موجود در بخش مردمی و متکی بر سرمایه های اجتماعی شهرها بویژه در محدوده های مذکور را نباید از نظر دور داشت تا اینکه بتوان در این میان با بهره گیری از توانمدی های بخش های دولتی و مردمی در راستای نجات بخشی ابنیه و آثار و عمارات زیبای شهر که بخش ویژه ای از شناسنامه فرهنگی و مدنی آن را رقم می زنند طرفی بست.

نویسندگان

علیرضا گودرزی

کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهی (گرایش: بهسازی و نوسازی شهری)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز