رابطه سرمایه روانشناختی با فرسودگی شغلی با نقش میانجیگرانه تعالی یابی شغلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرمایه روانشناختی با فرسودگی شغلی با نقش میانجیگرانه تعالی یابی شغلی انجام گرفت. روش پژوهش همبستگی از نوع معادلات ساختاری می باشد و جامعه آماری شامل کارکنان اداره آب منطقه ای استان سمنان بود که از میان آنان تعداد ۱۳۵ نفر به صورت تصادفی انتخاب گردید. ابزار های مورد استفاده شامل پرسشنامه تعالی یابی شغلی تیمز و همکاران( ۲۰۱۲ )، سرمایه روانشناختی ناگیوئن و همکاران ( ۲۰۱۲ ) و فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۱) بودند. داده ها با استفاده روش ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری به روش پیشینه احتمال و در نرم افزارهای SPSS۲۲ و AMOS تحلیل و نتایج نشان داد که است مدل معادلات ساختاری رابطه سرمایه روان شناختی با فرسودگی شغلی نقش میانجیگرانه تعالی یابی شغلی از برازش مطلوبی برخوردار می باشد. سرمایه روانشناختی با فرسودگی شغلی رابطه دارد. به طور کلی می توان گفت که مولفه های سرمایه روانشناختی، فرسودگی شغلی رابطه معنادار و معکوس در این پژوهش با یکدیگر داشتند به عبارت دیگر تاثیر متغیر سرمایه شناختی بر فرسودگی شغلی، با میانجیگری تعالی یابی شغلی، معکوس است. از سوی دیگر، هر چقدر سرمایه روانشناختی بیشتر باشد، با میانجیگری تعالی یابی شغلی، فرسودگی شغلی کمتر است. ازیافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که هر چه سرمایه های روانشناختی در افراد گسترش یابد به همان میزان فرسودگی شغلی کاهش خواهد یافت.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، فرسودگی شغلی و تعالی یابی شغلی