تدوین چارچوب و طراحی پیاده راه شهری با تاکید بر مشارکت اجتماعی شهروندان (نمونه موردی: بخشی از خیابان حکیم نزاری بیرجند)

جنبش پیاده محوری، تقویت حرکت پیاده در فضاهای شهری و ایجاد پیاده راه ها، روش هایی برای کاهش اثرات معضلاتی چون مشکلات ترافیکی و کندی جریان عبورومرور وسایل نقلیه، کاهش شدید فضای پارکینگ، افزایش استفاده از سوخت های فسیلی و مشکلات اجتماعی مانند سرزندگی و بازگرداندن جایگاه حرکت پیاده به فضای شهری می باشند. پیاده راه ها به عنوان معابری با نقش اجتماعی بالا و محدودسازی حرکت سواره، در واقع راهی برای بازپس گیری معابر عمومی به ویژه فضاهای شهری ارزشمند که دارای جاذبه های فرهنگی، تاریخی، تجاری و تفریحی برای عابران پیاده هستند، از وسایل نقلیه و پس دادن آن به انسان به منظور حرکت، تعاملات اجتماعی و فعالیت های تفریحی، گردشگری و تجاری است. امروزه ضرورت مشارکت شهروندان در بهبود وضعیت شهرها بر کسی پوشیده نیست. هدف این پژوهش با هدف کاربردی به دنبال ارتقاء کیفیت فضای شهری خیابان حکیم نزاری شهر بیرجند از طریق تبدیل آن به پیاده راه شهری است که با مشارکت شهروندان طراحی می شود. روش مورد استفاده در این پژوهش از نوع کاربردی بوده که به روش توصیفی و تحلیلی انجام گرفته است. برای جمع آوری اطلاعات و داده های مورد نیاز از مطالعه میدانی محدوده مورد نظر و پرسشنامه در زمینه نظر خواهی از کاربران خیابان حکیم نزاری شهر بیرجند و همچنین از بررسی های اسنادی و کتابخانه ای، مدارک و نقشه ها استفاده شده است و سرانجام با توجه به اطلاعا ت به دست آمده به بررسی نقاط ضعف و قوت، فرصت ها و تهدیدها در خیابان حکیم نزاری پرداخته شده است و سپس برای تجزیه و تحلیل یافته ها از مدل SOWT استفاده شده است.از مهم ترین نتایج تحقیق می توان به ایجاد هویت شهری در بیرجند،رونق تعاملات اجتماعی و افزایش سطح رضایتمندی مردم از طریق این مهم اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

طراحی پیاده راه ، مشارکت اجتماعی ، خیابان حکیم نزاری