بررسی جایگاه و استقلال وکیل بر پایه مبانی فقهی و تاریخ فقه

این تحقیق، پس از تعریف و توضیحی پیرامون استقلال وکیل، به جایگاه وکالت در متون مفصله فقهی توجه کرده است. متون فقهی در اعصار گوناگون از زمان روایات در قرن اول و دوم هجری تا عصر فقیهان از قرن چهارم تا قرن چهاردهم و فقهای معاصر بررسی شده است. با دقت در متون فقهی یافته های تحقیق عبارتند از: به جز بلوغ و عقل شرط قاطع دیگری برای وکالت وجود ندارد. داشتن آگاهی از موضوع دعوی مورد توجه فقیهان بوده است. به جز شرایط فوق هیچ شرط دیگری مورد نظر فقیهان نبوده است و از این امر چنین استنباط شده است که در طول تاریخ فقه، دخالت متصدیان امور در امر وکالت یا وکیل، مورد تایید فقیهان نبوده است. فقیهان برای شرکت در دعاوی به داشتن وکیل توصیه کرده اند. محدوده اختیارات وکیل بسیار وسیع است و به جز مواردی که مباشرت موکل به وضوح در آنها شرط است، در سایر موارد می توان وکیل گرفت.

کلیدواژه ها:

وکالت در فقه ، استقلال وکیل ، تاریخ فقه ، شرایط وکیل