منظر و ظرفیت های آن، راه حل احیا میراث قربانی شده سایت های معدنی و پسامعدنی

در طیف گسترده ارزش های محیطی، " منظر " به عنوان دانش و رشته ای نظری که به رد تعامل انسان با محیط و محصول کنشمیان آنها می پردازد، نقش موثر و ویژهای این حوزه از دانش بر الگوها و فرآیندهای انسانی و طبیعی در محیط زیست انکار ناپذیر است.زیستن داشته است؛ تعاملی که انسان خواسته یا ناخواسته درصدد ایجاد، تغییر، تخریب آن از یکسو و یا حفاظت از ارزش های آن ازسوی دیگر برآمده است. در این گستردگی، ساختارهای موجود در محیط طبیعی نیز به عنوان اجزای یک سیستم کلان ارکان و اجزایمحیط شناخته می شوند که "معادن" یکی از اجزای این سیستم تلقی می شوند.معادن بواسطه دارا بودن ماهیتی چندگانه علاوه بر تلقی به عنوان یک بعد کارکردی، به عنوان بخشی از اصلی ترین ارزش هایملموس منظر که حامل ویژگی های منطقه هستند نیز شناخته شده که این امر از حیث جلب نظر انسان و مداخلات و تغییرات احتمالیدر آن امروزه بیشتر در کانون توجه قرار گرفته اند. مداخلاتی که در طول تاریخ بویژه بعد از انقلاب صنعتی عمدتا معطوف به تخریب ویا استحصال بیش از حد از منابع طبیعی بوده است. در این میان منظر به عنوان دانشی که به رابطه ی میان انسان و محیط می پردازد ودر وهله اول سعی در شناخت و سپس شناساندن ویژگی های محیطی از طرق مختلف به جوامع انسانی دارد، همواره در پی یافتنراهکارهای احیایی به منظور حفاظت و نگهداری این سرمایه ای طبیعی برآمده است. باب شدن مفاهیمی همچون منظر معدنی و منظرپسامعدنی هم مبین همین ارتباط و نگاه ویژه است. نوشتار حاضر که به دنبال این سوال که " نقش منظر در احیا معدن و سایت های معدنی به عنوان یک نگرش احیایی در سطوح مختلف از چه طریقی محقق گردیده؟ " بوده و از حیث روششناسی کیفی و از حیثروش انجام در دسته تحلیلی – توصیفی قرار گرفته و جمع آوری اطلاعات آن نیز متمرکز بر روش اسنادی و کتابخانه ای است. اینپژوهش نهایتا به دنبال بیان ظرفیت های دانش منظر در احیا میراثی است که بیشتر متمرکز بر روشن گری نظری بوده و در مقام یکدانش حافظ محیط زیست کمتر بدان توجه و پرداخته شده است اما بسیاری از ساختارهای زندگی امروزی انسان مدرن بر مدار آن قرارگرفته است.

کلیدواژه ها:

منظر ، منظر معدنی ، منظر پسامعدنی ، ارزش منظر