اثربخشی رفتارهای حمایتی و غیر حمایتی مربیان بر خودکارآمدی و رفاه ذهنی ورزشکاران رشته ووشو

هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان اثربخشی رفتارهای حمایتی و غیر حمایتی مربیان بر خودکارآمدی و رفاه ذهنی ورزشکاران رشته ووشو بود. لذا روش پژوهش از نوع توصیفی – همبستگی و داده ها به شیوه میدانی و با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی ورزشکاران رشته ووشو که سابقه حضور در لیگ استانی را دارند (N=۱۱۰) ، نمونه آماری این پژوهش بر اساس جدول مورگان و کرجسی برابر با ۸۶ نفر ، که به شیوه تصادفی ساده در نظر گرفته شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه شامل پرسشنامه سنجش رفتار مربیان بارثلومیو ، خودکارآمدی شرر و مادوکس و رفاه ذهنی آکسفورد استفاده شد. روایی پرسشنامه ها مورد تایید متخصصان و پایایی پرسشنامه ها و خرده مقیاس های آن ها در آزمون ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب بوده است. برای تحلیل داده از آزمون های کلموگروف اسمیرنف و آزمون تحلیل واریانس ANOVA استفاده گردید، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که رفتارحمایتی مربیان (۰۵/۰P≤، ۹۶/۲=F) و رفتار غیرحمایتی مربیان (۰۵/۰P≤، ۵۹/۴=F) بر خودکارآمدی ورزشکاران تاثیر دارند. همچنین رفتار حمایتی مربیان (۰۵/۰P≤، ۵۸/۳=F) و رفتار غیرحمایتی مربیان (۰۵/۰P≤، ۳۴/۱۰=F) بر رفاه ذهنی ورزشکاران تاثیر دارند.

کلیدواژه ها:

رفاه ذهنی ، عواطف مثبت ، عواطف منفی ، رفتار حمایتی و غیرحمایتی ، خودکارآمدی ورزشکار ، وشوو