بازاندیشی سیاست اجتماعی

فراهم آوردن رفاه را مورد ارزیابی قرار داده و درکی انتقادی از چگونگی شکل گیری این سیاست ها، با عطف نظر به مقوله جهانی شدن، به دست می دهد. دغدغه اصلی نویسنده کتاب، ظرفیت سیاست گذاری در حمایت از گروه های مطرود، دربرگیری آن ها و پیشگیری از شدت یافتن روندهایی است که سمت وسویشان به حاشیه راندن این گروه هاست. وی بدین منظور، چارچوبی عملی و هنجارین از سیاست گذاری اجتماعی پیش کشیده که بر سنت ها، هنجارها و ارزش های ملی تاکید دارد و نیز این که مبنای سیاست گذاری عمومی باید انگاشتی از مسئولیت پذیری دولت برای توسعه قابلیت های مردم باشد. ارزیابی چارچوب های سیاست اجتماعی در این کتاب، با توجه ویژه به مسائلی چون دسترسی، کیفیت، تناسب[۱]  و مشارکت صورت گرفته است. نویسنده در عین حال، رویکردهای پسماند[۲] ، گزینشی، تبعیض آمیز و طردگرایانه به سیاست اجتماعی را به نقد کشیده است.