اثربخشی کاربرد روش های تدریس چند حسی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه شهر شیراز

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی کاربرد روش های تدریس چند حسی بر درگیری تحصیلی و مولفه های آن در دانش آموزانبود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با یک گروه گواه بود؛ و جامعه آماری آن، کلیه دانش آموزان پسرپایه دهم تجربی دوره دوم متوسطه شهر شیراز درسال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ می باشد که از میان آنها، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به طور تصادفی در دوگروه آزمایش وگواه قرارگرفتند. جهت گردآوری داده ها پرسشنامهدرگیری تحصیلی ریو و تسینگ (۲۰۱۱) در ابتدا به عنوان پیش آزمون بر روی هر دوگروه آزمایش وگواه اجرا شد. سپس گروهآزمایش طی ۱۳ جلسه تحت کاربرد روش های تدریس چند حسی و گروه گواه تحت روش یادگیری سنتی در درس ریاضیقرار گرفتند. بعد از اتمام جلسات، برای هر دوگروه پس آزمون اجرا شد. داده ها با استفاده ازآمار توصیفی و استنباطی (تحلیلکوواریانس چندمتغیری) تحلیل شدند. یافته های حاصل نشان دادند، کاربرد روش های تدریس چند حسی بر درگیری تحصیلیدانش آموزان موثر بوده؛ و همچنین براساس نتایج، تاثیر کاربرد روش های تدریس چند حسی بر همه مولفه های درگیریتحصیلی (شناختی، هیجانی، رفتاری و عاملیت) مثبت و معنادار است.

کلیدواژه ها:

کاربرد روش های تدریس چند حسی ، درگیری تحصیلی.