بررسی رابطه خودکنترلی با سبک های فرزند پروری در دانشجویان دختر شهر شیرا ز

هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه خودکنترلی با سبک های فرزند پروری در دانشجویان دختر شهر شیراز صورت گرفت .روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی -همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دختر شهر شیراز بود که درسال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ در شیراز تحصیل می کردند که از میان آنها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی از میان جامعه آماری انتخاب و سپس پرسشنامه های پژوهش میان آنان توزیع شد. برای جمع آوردی داده ها از پرسشنامه بامریند و پرسشنامه خودکنترلی تانجی استفاده شد. بهمنظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری ضریب همبستگی رگرسیون و پیرسون توسط نرم افزار SPSS-۲۶ استفاده شد.یافته ها: نتایج ضریب همبستگی رگرسیون و پیرسون نشان داد که از بین ابعاد سبک های فرزند پروری و خودکنترلی رابطه معناداری وجودندارد و قادر به پیش بینی خودکنترلی نیستند.نتیجه گیری: با توجه به یافته های بدست آمده، رابطه ای بین سبک فرزند پروری و خودکنترلی پیدا نشد. اما هر دو متغیر پژوهش ازمتغیرهای مهم و تاثیرگذار در زندگی افراد می باشند.

کلیدواژه ها:

خود کنترلی ، سبک های فرزند پرور ی ، دانشجو ، دختر