بررسی رابطه بین اعتیاد به اینترنت، اهمال کاری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تهران در دوران همه گیری کرونا

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین اعتیاد به اینترنت و اهمال کاری تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ بود که برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد و به این منظور ۳۸۴ دانش آموز متوسطه دوم به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۶) و مقیاس اهمال کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) پاسخ دادند و برای متغیر پیشرفت تحصیلی از معدل دروس مصوب در ترم گذشته سال تحصیلی استفاده گردید. آنگاه اطلاعات به دست آمده به وسیله برنامه SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت و نتایج حاصل از ضرایب همبستگی دو متغیری پیرسون و رگرسیون چندمتغیره به روش هم زمان نشان داد که بین اعتیاد به اینترنت و پیشرفت تحصیلی همبستگی منفی معنی دار وجود دارد. در بررسی ارتباط بین اهمال کاری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی نیز یک ارتباط منفی معنی دار مشاهده شد. همچنین در میان زیر مقیاس های اهمال کاری تحصیلی با پیشرفت تحصیلی، آماده شدن برای امتحانات و آماده شدن برای تکالیف رابطه منفی معنادار وجود داشت. نتایج رگرسیون چندگانه به شیوه هم زمان نیز نشان داد که ۵۷ درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی را متغیرهای اهمال کاری تحصیلی و اعتیاد به اینترنت تبیین می کنند. با توجه به این یافته ها می توان نتیجه گرفت که اعتیاد به اینترنت و اهمال کاری تحصیلی می توانند به طور معکوس پیش بینی کننده های خوبی برای پیشرفت تحصیلی بوده و می توان نتیجه گرفت که با مدیریت اعتیاد به اینترنت و اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان می توان موجب ارتقای پیشرفت تحصیلی در آنان شد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به اینترنت ، اهمال کاری تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، کرونا.