منطقی نمودن اندازه دولت؛ گامی استراتژیک در بهبود بهره وری بخش دولتی

بهره وری به عنوان مهمترین عامل در رسیدن به رشد اقتصادی مستمر کشور می باشد؛ دولت یکی از بخش های مهم اقتصادی در هر کشور به شمار می رود که در کنار نﻘش هدایتکننده اش در اقتصاد، در زمینه های تولیدی نیز نﻘش عمده ای را ایفا مینماید. هیچ جامعه ای بدون وجود دولت، نمی تواند به سطح بالایی از اقتصاد دست یابد. یکی از عوامل موثر بر بهره وری دولت، اندازه آن است. برای تبیین اندازه دولت و رشد آن در طی زمان از نگاه های متفاوتی به آن نگریسته شده است. صاحب نظران، بر لزوم ایجاد زیر ساخت های لازم توسط دولت برای عملکرد بهتر تاکید می کنند و این گونه فرض می شود که دولت درآمد و مخارجش را به گونه ای تعیین می کند که رفاه اجتماعی حداکثر گردد. چرا که از معیارهای اساسی سنجش کارایی دولت، میزان ارائه بهینه کالاهای عمومی برای ارتقای سطح رفاه است. در خصوص اندازه دولت چیزی که اهمیت دارد اندازه بهینه آن است؛ همانطور که در برنامه تحول اداری آمده و نظر به معیارهای مدیریت اقتضائی و اصل بازده نزولی عوامل تولید، اندازه دولت باید منطقی شود. چرا که عدم چابک سازی پیکره دولت، و عدم سرمایه گذاری های دولت در زیرساخت های اساسی می تواند بهره وری را در کشور کاهش دهد. این موضوعی است که در این مقاله بصورت مروری بر منابع مرتبط و معتبر بدان پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

اندازه دولت ، منطقی نمودن اندازه دولت ، آثار اندازه دولت