بررسی مروری تاثیر مداخله موسیقی در بهبود عملکرد رفتار کودکان مبتلابه اختلال نقص توجه - بیش فعالی

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 491

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HUCONF03_270

تاریخ نمایه سازی: 10 خرداد 1402

چکیده مقاله:

بیش فعالی / نقص توجه شایع ترین بیماری اختلال عصبی _ رفتاری ، بین کودکان است که با نشانه های پرخاشگری ، بیش فعالی ، اضطراب و کمبود توجه همراه است . هدف این پژوهش ، بررسی میزان تاثیر موسیقی درمانی بر روند درمان کودکان دارای اختلال نقص توجه بیش فعالی است که با توجه به اثرات جانبی داروهایی که برای درمان این اختلال استفاده می شود و همچنین مشکلات متعدد روانشناختی و آثار منفی آن بر زندگی کودکان نیاز به شناسایی و اقدامات درمانی ، ازجمله موسیقی درمانی که در طیف وسیعی از راهها برای درمانهای مختلف استفادهشده است ، می باشد. در مطالعه حاضر که به صورت مروری صورت گرفت ، با جست وجوی دقیق در سایت های پابمد، ساینس دایر کت ، اسکو پوس و مگیران از بین ۱۱۸ مقاله علمی معتبر تعداد ۱۷ مقاله موردبررسی نهایی قرار گرفت اند. با توجه به نتایج به دست آمده، اثر تسهیل کننده صوت بر عملکرد شناختی افراد و تاثیر موسیقی به عنوان یکی از محرکهای شنیداری معمول روی توجه ، موردبررسی دقیق تر قرار گرفت . شنیدن موسیقی بر اساس مقدار زمان گوش کردن و خروجی یا تاثیر آن بر ۵ عنصر حافظه ، یادگیری ، عاطفه و احساسات و سلامتی جسمی بررسی شده است . مطالعات تاثیر موسیقی بر سلامت ، نشان می دهند که گوش دادن به موسیقی موجب کاهش اضطراب از طریق کاهش سطوح هورمون کورتیزول، آدرنالین ، فشارخون و ضربان قلب می شود. همچنین نشان می دهند، موسیقی منبع تاثیرگذاری برای فعال نمودن سیستم پاداش مغز و افزایش ترشحات نوروترانسمیتر و دوپامین می باشد. موسیقی درمانی همراه با مداخله شناختی رفتاری می تواند عملکردهای شناختی کودکان مبتلابه نقص توجه -بیش فعالی را بهبود بخشد و دارای ارزشهای کاربردی بالینی است . نتایج این مطالعه نشان دادند که موسیقی درمانی باعث کاهش علائم نقص توجه ، بیش فعالی ، افسردگی و پرخاشگری در کودکان مبتلابه ADHD می شود.

نویسندگان

سعید فیاض زاده

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناس ی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان

غلامرضا ثناگوی محرر

دکترای روانشناسی، استادی ار گروه روانشناسی، واحد زاهدان، ای ران

محمدعلی فردین

دکترای روانشناسی تر بیتی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان

سمانه حدادی

کارشناس ارشد اد بیات انگلیسی، جامعه شناسی و روانشناسی ازدانشگاه میسور هندوستان